Ես, օրինակ, Սերժ Սարգսյանի այս հայտարարությունը արտառոց եմ համարում: Ահա՝ «Պետական բյուջեն անձեռնմխելի է, կաշառքն՝ արգելված»: Սա առնվազն մառազմ է:

Ես ուզում եմ Գագիկ Հարությունյանին խամաճիկային նախագահ նշանակել, Տիգրան Սարգսյանին հետ բերել «ատկատային» վարչապետի պաշտոնին, իսկ ինքս գնալ ու ցմահ բազմել ԱԺ նախագահի աթոռին։

«Հայկական աշխարհը» կառուցելու «ձգտումով» Հայաստանն ավիրած Տիգրան Սարգսյանն ո՞ւմ շահերն է ներկայացնելու դրսում։

Սերժը գիտի, որ ինքը ժամանակի ու հանգամանքների ճնշման տակ է գնացել Աբրահամյանի նշանակմանը։ Աբրահամյանն էլ իր հերթին գիտի, որ Սերժ Սարգսյանը ստիպված է եղել իրեն առաջարկել վարչապետի պաշտոնում։

Սերժ Սարգսյանը գոհ ու շատ–շատ շնորհակալ է Տիգրան Սարգսյանից, քանզի նա նվիրված ու հավատարիմ է եղել անձամբ իրեն՝ նպաստելով «Մեկ օլիգարխի տնտեսության» կառուցմանը։

ԲՀԿ–ն քաղաքական դաշտ է տեղափոխվել, իսկ Սերժը մնացել է «մուտիլովկաների» դաշտում։

Առավել հետաքրքիր է բոլոր պաշտոններից «հրաժարիմք»-ով հանդես եկած Սերժ Սարգսյանի ասածն իր «վերջին հանգրվանի» մասին:

Սերժ Սարգսյանի միակ մրցակցային առավելությունը եղել է ռեսուրսներին տիրապետելը: Այժմ երբ ուժերի բալանսը խախտվել է, նա նաև զրկվել է այդ առավելությունից և հայտնվել ցուգցվանգ իրադրությունում:

Սերժ Սարգսյանի ցանկացած լուսանկար լավագույնս է բացահայտում «Վերջի բոլշեւիկի», իսկ հիմա էլ արդեն «Ցեկա-յի առաջին քարտուղարի» մարդկային տեսակն ու ղեկավարի կերպը:

Սերժը երեկ որոշել էր քաղաքական հարթության մեջ սատանի մայլում քյանդրբազություն անել, բայց դե, «էնդշպիլը» իր համար դարձավ մշուշոտ և տագնապներով լեցուն։

Սերժ Սարգսյանն անընդհատ մեկ քայլ հետ է ընկնում ու ստիպված լինում ցայտնոտի մեջ որոշում կայացնել։

Սերժն ուզում էր չեղած բաները «նաղդել» Գագիկ Ծառուկյանի վրա՝ ցույց տալով, թե իբր զիջումների է գնում։ Սակայն ստացավ «չորով» պատասխաններ։

Ինչո՞ւ էր Սերժ Սարգսյանը հուզաթաթախ ճառ արտասանում, թե էս պաշտոնն էլ չեմ ուզում, էն պաշտոնն էլ չեմ ուզում:

Այսօր պարզվեց, որ հայկական էժանագին սերիալներն իրենց որակին համահունչ դերասաններ են կորցրել ի դեմս Սերժ Սարգսյանի և Գագիկ Հարությունյանի։

Սերժ Սարգսյանը փորձելու է ընտրակեղծիքների միջոցով ու լիսկայական խորհրդարանի ձևավորման օգնությամբ շարունակել նեոբոլշևիկյան իր ծրագիրը՝ ԱԺ նախագահի կարգավիճակով։

Այո՛, այո՛, ինչե՜ր ասես, որ չես անի իշխանության աթոռին վերարտադրվելու և ֆինանսական հոսքերից չկտրվելու համար։

Եթե Սերժ Սարգսյանը չկարողանա հրապարակայնացնել իր վերարտադրության ծրագիրը, ապա «կաղ բադիկից» կվերածվի «լքված խրճիթի», որտեղ ոչ մեկը չի ուզենա հանգրվանել։

Տուն կառուցել, ծառ տնկել, տղա ունենալ կամ տնփեսա աշխատել, մնալ կրունկի տակ, երեխայի ծնունդն էլ պլանավորել։