Գյումրիից քայլելով եկողին պետք է նույն Գյումրիից թարս քայլեցնելով վռնդել։

Թուրքիան ու Ադրբեջանն ատամները սրած սպասում են Նիկոլ Փաշինյանի վերջին արարին։ Ինչի՞ է սպասում հայ ժողովուրդը։ Հարցն ամենևին էլ հռետորական չէ։

Երբ խոստանում են 29.800-ոց Հայաստան, պարզ է, որ Հայաստանին ոչնչացում է սպառնում սրանց վարած քաղաքականությամբ:

ԱԺ խորհրդարանական մեծամասնությունը լեգիտիմ չէ, քանզի խաբել է ժողովրդին, հետևաբար՝ այս խորհրդարանը պետք է լուծարվի:

Բոլոր նրանք, ովքեր Ալեն Սիմոնյանին կուզենան «պոռնիկ» անվանել, պետք է պատրաստ լինեն ավելի քան 3 միլիոն դրամ վճարել։ «Պոռնիկն» այդքան արժե։ Մի կողմից շատ է «պոռնիկի» համար, բայց մյուս կողմից էլ՝ կարելի է փորձել։

Նիկոլ Փաշինյանը բարձր բղավում է մեր երկրում 5–րդ շարասյան մասին՝ ինքը լինելով թուրքական 5–րդ շարասյան ներկայացուցիչ ու Հայաստանի ինքնիշխանության գերեզմանափոր։

Հիմա Ավինյանը շան մազից կախված վիճակում է։ Դա գիքորաբար արձանագրեց նաև «մանեթչիկի» շուրթերով թաղապետերի «ցավը» տանող Անի Խաչատրյանը՝ ՔՊԿ–ի քույր խմբակցության ղեկավարը։

Եթե Ավինյանն անկեղծ է, ապա պետք է հեռացնի քստմնելի վարքագիծ դրսևորած թաղապետերին։

Նիկոլի դրսի տերերը Նիկոլին բելառուսական Տիխանովսկայայի ճակատագիր են խոստացել միայն հակառուսական քայլերն ամբողջությամբ իրականացնելուց հետո։

Այդ պաշտոնում նա կարողացավ միայն մեկ «ձեռքբերում» ունենալ՝ դրսևորվեց որպես Նիկոլ Փաշինյանի բացարձակ կամակատար, ըստ էության՝ Նիկոլ Փաշինյանի դրածո:

ՔՊ-ին չի հաջողվելու խուսափել Արցախի օրակարգին անդրադառնալուց:

Այսօր ամենից կարևորը փաշինյանական ռեժիմից ձերբազատվելն է, եթե իսկապես ցանկանում ենք փոխել իրավիճակը, ընդհատել անկումն ու կործանման ընթացքը:

Նիկոլ Փաշինյանը կորցնելով իշխանությունը Երևանում, նա կորցնում է իշխանությունն ընդհանրապես: Ինքը դա շատ լավ է հասկանում:

Արցախն ու Հայաստանը պատուհասած աղետի առանցքային մեղավորը Նիկոլ Փաշինյանն է, բայց Արայիկ Հարությունյանը ոչ պակաս մեղավորություն ունի:

Անհնար է ուշադրություն չդարձնել այն ծայրահեղ «բեսպրեդելին», որին դիմում են Փաշինյանն ու նրա ՔՊ-ն՝ ներառյալ Տիգրան Ավինյանի տեսքով ներկայացվող «նիկոլփաշինյանը»:

Մինչ Նիկոլ Փաշինյանը շարունակում է ցնդաբանել «խաղաղության օրակարգի» մասին, նրա գործընկեր Ալիևը, Բերձորում տեղադրած անցակետի միջոցով, անցել է արցախցի երիտասարդների զանգվածային առևանգումների:

Բավականին պարզունակ «խաղ» է փաշինյանական իշխանության կողմից, բայցև՝ հաշվարկված:

Առաջնային օրակարգը Արցախն ու անվտանգությունն են: Հայաստանի լինել-չլինելու հարցն է դրված: