Դե ի՞նչ, մնում է ամեն անգամ հանրությանը տեղեկացնել, թե որոնք են և ում են պատկանում ստախոս կայքերը:

«Գյուղ չկա, որ ՀՀԿ-ական չլինի»:

Մնացած՝ սահմանադական բարեփոխումների, ցանցային կառավարման մասին հեքիաթները գրոշի արժեք չունեն և ընդամենը քայքայվող իշխանությունը փրկելու խղճուկ փորձեր են:

Սերժ Սարգսյանի մտերիմների բանկերը դարձել են կուտակային ֆոնդերի օպերատորները։

«Սահմանադրական բարեփոխումների միջոցով իրական դեմոկրատիայի հասնելու խոսակցությունները թարգեք»։

«Իսկ միգուցե ինձ հաջողվի խաբել քաղաքական դաշտին և ժողովրդին, ու անցկացնել սահմանադրական հանրաքվե, անցնել խորհրդարանական կառավարման համակարգին և մինչև մահ, ԱԺ նախագահի կարգավիճակով, միանձնյա իշխել այս երկրում»։

Ղազախստանի դեսպան Այիմդոս Բոզժիգիտովը շատ տեղին խորհուրդ է տվել, որ մենք սկզբի համար լավ կանենք՝ մեր տնտեսության զարգացման մասին մտածենք,

Մեր Ազատիչն ի՞նչ պակաս «Թուրքմենբաշի» է։

«Նման ոչ ադեկվատ իշխանությունները պետք է ստանան անտեսվող ու ճնշվող քաղաքացիների համարժեք պատասխանը»։

Ռեժիմին հաղթելու համար հարկավոր է ձևավորել մեկ օրակարգով միասնական հրապարակ։

Օֆշորային հանցագործության գլխավոր մեղադրյալին դիվանագիտական պաշտոնի են նշանակում, իսկ նրա կամակատարին դատում են...

Հայրենիքը սրանք էնքան են լվացել, մաշեցրել, ժավելաջրել, որ քրքրվել-փոքրացել է այնքան, որպեսզի կարողանան տեղավորել իրենց Մելիք-Ադամյան փողոցում:

Պետք չի հիմա էլ «սաշիկաբարո» փայ մտնել

Համագումարը հնարավորություն էր Սարգսյանի համար «ընդհատակից» դուրս գալու, խոսելու կուտակվածի, նեոբոլշևիկյան (ճիշտ է՝ ամեն կերպ փորձել են նման տպավորություն չստեղծել, բայց դե, «хотели как лучше, получилось как у большевиков») հետագա ծրագրերի ու հետագա անելիքների մասին, և նորից «ընդհատակ» անցնելու:

Անգամ այս տարվա կապույտ ֆոնը չփրկեց. մեկ է՝ սովետի հոտը վրաներից գալիս է...

Աբրահամյանը դեռ շանս ու ժամանակ ունի ուրիշի պարտված պարտիայում զոհաբերվողի դերում հանդես չգալու համար։

Սերժ Սարգսյանը մնացել է մենակ՝ ընդդեմ մի ամբողջ երկրի...

«Մինչև հաջորդ համապետական ընտրություններ դեռ պետք է ապրել»։