Նիկոլական ստերին պետք չէ հավատալ։ Եթե ինքն ուզենա զենք գնել, ապա բոլորը, այդ թվում՝ ՌԴ–ն կվաճառեն ու ոչ մի խնդիր չի լինի ՀԱՊԿ–ի կողմից։

Նիկոլի արկածախնդրությունը և մասնավորապես՝ հակառուսական հիստերիան, հաճելիորեն զարմացրել է Արևմուտքին։ Նրան նույնիսկ «խիզախ գործիչ» են անվանել։

Հայաստանն այս վիճակում է հայտնվել, քանզի պարտվել է 44–օրյա պատերազմում և 2020–ի նոյեմբերի 9–ից հետո իշխանության ղեկին է պահել պարտության, նվաստացման, խայտառակության խորհրդանիշ Նիկոլ Փաշինյանին։

Նիկոլի դեպքում 5-0 կամ ավելի վատ հաշվով պարտություններ են բոլոր ոլորտներում։

Տիգրան Ավինյանը քաղաքապետ է ձգտում դառնալ այն պահին, երբ Նիկոլը ՄԱԿ–ի ամբիոնից առաջարկում է Ալիևին ցույց տալ Հայաստանի քարտեզը՝ հատուկ նշելով, որ Ադրբեջանի ղեկավարը Երևանը համարում է ադրբեջանական։

Նիկոլը չէր խոստացել, որ հեղափոխությունը/իշխանափոխությունն արվում է այն բանի համար, որ Ալեն Սիմոնյանի եղբայրն ասֆալտի տենդերներ շահի, որ իր աներձագը դառնա հարուստ պատգամավոր․․․

Նիկոլենց բուն մտածելակերպը բացահայտեց իրենց «Գիքորը»՝ տան խոսակցությունը հանրայնացնող Հովիկ Աղազարյանը։

Նիկոլը զգում է, որ միայն Հայաստանի կործանմամբ կա իրեն փրկություն։ Դրա համար էլ ամբողջ աշխարհի հետ կռվեցնում է մեզ, որ հետագայում իրենից «ատչոտ» պահանջող սուբյեկտը չլինի։

Դատելով ամենից՝ Նիկոլը հերթական արկածախնդրության մեջ է ներքաշում Հայաստանը՝ խիստ նյարդայնացնելով Ռուսաստանին, Չինաստանին, Իրանին։

Նիկոլն ինչ ասում է, հակառակն է ապահովում՝ թշնամիների սրտի ուզածով։ Հիշեք, որ 2019–ին հայտարարում էր՝ «Արցախը Հայաստան է, և վե՛րջ»։

Նիկոլն արդեն խոստովանել է, որ «խաղաղության դարաշրջանի» քաղաքականությունը տապալվել է։ Իսկ դա նշանակում է, որ հիմա նա քաղաքական լեշ է, որին պետք է փողոցից վերցնել ու շպրտել։

Նիկոլը Բաքվին ասում է՝ ես պատրաստ եմ Արցախը ճանաչել Ադրբեջանի մաս։

Խորհրդարանում փաստացի միակուսակցական համակարգ է գործում, ինչը փտեցնելու է առանց այն էլ անառողջ «Քաղաքացիական պայմանագրին»։

Էդմոնի ասած «անբարոյականի վաստակը»՝ Ալեն Սիմոնյանը, ՍԴ չդիմելու և ընտրության արդյունքները չվիճարկելու մասով ստում է։

Առողջապահության տխրահռչակ նախկին նախարար ու ներկայիս պատգամավոր Արսեն Թորոսյանին դրել են «Ֆակտոր»–Հ1 մայրուղու վրա, որպեսզի սա լկտիաբար ու ցինիկաբար հայտարարի․ «Արցախի անկախության ճանաչման շանս չկա և չի եղել»։

Նիկոլին թվում է, թե իր խաղերը չեն տեսնում ու «Լադիմիր Լադիմիրիչին» քծնելը վիճակը փրկելու է։

Աննան կարող էր խիստ տոնով տղամարդուն ոչ միայն իր կյանքը պատմել, այլ կյանք բացատրել՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է խաբել ու գալ իշխանության։

Նիկոլը հանուն սեփական աթոռի մեծագույն արկածախնդրության ու մեծագույն ցնցումների մեջ է ներքաշում Հայաստանը։