Օսիպյանի դեմ քրգործ հարուցելն ընդամենը ցույց է տալիս, որ իշխանական բուրգի ներսում հավասարների ու ավելի հավասարների միջև խոր անհավասարություն կա։

Սերժն այնքան է ընդունում Գեղամյանին, որ նրան ներքին կյանքում անողաքաբար օգտագործելուց հետո հանել է նաև արտաքին ասպարեզ։

Իշխանությունը գլուխ էր գովում, թե բիոզուգարանների առկայությունը կնպաստի երկրում զբոսաշրջության զարգացմանը: Կարծես զբոսաշրջիկները, բիոզուգարանների առկայության մասին լուրն առնելուն պես, գլխապատառ ներտվելու էին մեզ մոտ՝ բիոզուգարանում «բարեշրջվելու»։

Արդեն տաս օր է՝ մամուլը խանդավառված ծամծմում է Էջմիածնում ապրող հայտնի գեներալների հարազատների եւ «անհայտ անձանց» միջեւ տեղի ունեցած վիճաբանությունը:

Սերժ Սարգսյանը ստորագրեց իր ու իր շրջապատի համար էժան ու երկար փողեր ապահովելու մասին «օրենքը»:

Եվրաասոցացման գինը շատ թանկ նստեց մեզ վրա։ Սակայն դրա մեղավորը ոչ թե Մոսկվան է, Վաշինգտոնը կամ Բրյուսելը, այլ Սերժ Սարգսյանն ու հայ ժողովուրդը։

«Հակաօլիգարխիկ պայքար»–ի տակ Սերժը նկատի ունի այն, որ ինքը դառնում է թիվ մեկ և միակ օլիգարխը։

«Ոմանց դեսպան են ուղարկում, որովհետև նրանք հարկավոր են արտասահմանում, մյուսներին՝ որովհետև նրանք պետք չեն տանը»։

Ակնհայտ անօրինականություն թույլ տված անձին Սերժ Սարգսյանն իր հրամանով երկրից «թռնելու» արտոնություն է տալիս: Թեև մյուս կողմից էլ բոլորս գիտենք, որ Տիգրան Սարգսյանը գործում էր Սերժ Սարգսյանի ցուցմամբ կամ հավանությամբ։

Սարգսյանն իր վարած քաղաքականության արդյունքում գրեթե միայնակ է մնացել, ինչպես նաև զրկվել է քաղաքական ռեսուրսների մեծ մասից:

Հետաքրքիր է՝ ի՞նչ կասեին նրանք, երբ իրենց մաշկի վրա զգային Հայաստանի՛ գործող իշխանության «կծածները»:

Սերժ Սարգսյանը լավ հասկանում է, որ չունի հանրային աջակցություն: Նաև դա է պատճառը, որ նա փորձում է իր անձից հեռացնել սահմանադրական փոփոխությունների գործընթացը, որպեսզի իր բացասական իմիջը չազդի հանրությանը խաբելու փորձի վրա:

Վրաստանի մեր դեսպանատան աշխատակիցներն այսուհետ նման կարեւոր «առաքելություն» են ստանձնելու:

Կհարցնեք՝ ի՞նչ կապ ունեմ ես այս պաշտոնների հետ։ Իսկ ի՞նչ կապ ունի Յուրի Վարդանյանը դիվանագիտական աշխատանքի հետ...

Ռոբերտ Քոչարյանն, ըստ էության, մի նոր օֆշորային սկանդալ է բացահայտում, որի համեմատ Տիգրան Սարգսյանի օֆշորային մեքենայությունը մանկական չարաճճիություն կարող է համարվել։

Համառորեն չի տեսնում, չի լսում, չի հասկանում՝ ինչ է բերել ու բերում երկրի գլխին։ Կամ էլ …

«Կաղ բադիկի» սինդրոմով տառապող Սերժ Սարգսյանն սկսել է քծնել ՀՀԿ–ականներին՝ նրանց ծաղկաձորներում պատիվ տալով։ Իշխանության ներսում հարաբերությունները զարգանում են փոխադարձ «քցոցիի» պայմաններում։

Կարելի է կարծել, թե Քոչարյանի նախագահության տաս տարիներին ՀՀԿ-ն լրիվ ուրիշ երկրի իշխող ուժն էր հանդիսանում: Հավանաբար «լայնախոհ Գյուլի» երկրի իշխող ուժն էր եւ պաշտպանում էր Թուրքիայի շահերը: