Սերժ Սարգսյանի հնչեցրած գնահատականները և Իշխան Զաքարյանին ուղղված քննադատությունը եկան ապացուցելու, որ Նիկոլ Փաշինյանի ու մյուս «թունդերի» գեղամյանությունը պետպատվերի շրջանակներում էր։

Սերժ Սարգսյանը փորձում է օֆշորային սկանդալին առնչվող զարգացումները հետաձգել մինչև աշուն և հետագայում «մեռցնել»՝ փակելով թեման:

Օֆշորային սկանդալի «հերոսներից» մեկը տարածված տեղեկությունները հերքել-հաստատելու գործում այնքան է խճճվել, որ թերեւս արդեն ինքն էլ իրենից գլուխ չի հանում:

Ե՛վ օֆշորի, և՛ բյուջետային թալանի մասով Տիգրանը մեղադրում է բոլորին ու «սուխոյ ատկազ» կանգնում։ Թե ինչպես է այս պայմաններում աշխատելու դատախազությունը, մնում է միայն ենթադրել։

Բաղրամյան 26–ում շատ են սիրում կրկնվող բառերից և նույնիսկ կրկնվող տառերից կազմված հայեցակարգերն ու դրանք սիրով օգտագործում են, օրինակ, արտաքին քաղաքականության մեջ։

Նոր էջ Տիգրանի կյանքում կբացվի միայն ամբողջական իշխանափոխությունից հետո։ Խոսքս քրեական օրենսգրքի համապատասխան էջի մասին է:

Սերժի համար թանկ են ինչպես Գորիսի Լիսկան, այնպես էլ Օֆշորի Տիկոն, քանզի առաջինի միջոցով նա տոկոս է «խփում», իսկ երկրորդի մջոցով՝ փող։

Պաշտպանվելուն զուգահեռ Տիգրան Սարգսյանը նաև թանկացնում է իրեն։ Գին է բարձրացնում։ Ֆուտբոլիստ Հենրիխ Մխիթարյանի շուրջը պտտվող լուրերը երևի ոգևորել են վարչապետին։

2008թ. սկսած՝ Սերժ Սարգսյանը, «Ես տարբերվում եմ Ռոբերտ Քոչարյանից» գերկոմպլեքսավորված կարգախոսի շրջանակներում, պատերազմ հայտարարեց կոմպլեմենտար քաղաքականությանը։

Այս պայմաններում բնական է, որ Սերժ Սարգսյանը կհռչակվի առաջադեմ, նախաձեռնող և արևմտամետ։ Համարյա՝ Կովկասի Նելսոն Մանդելա։

Օֆշորային սկանդալից հետո սեփական կաշին փրկելու համար՝ Տիգրան Սարգսյանն անցել է «կացնային» մեթոդի կիրառմանը՝ օգտագործելով ձեռքի տակ եղած բոլոր ռեսուրսները։ «Մտածողության հեղափոխությունը» խժռում է իր զավակներին։

Կա՛մ վարչապետն ամեն ինչ արել է Սերժի «դաբրոյով» (ինքս հակված եմ այս տարբերակին) և հետևաբար՝ որևէ պարագայում չի հեռացվի, կա՛մ էլ Տիգրանն իր «ճիշտն» է առաջ բրդում։

Տիգրանի հրաժարականը չպիտի նշանակի, որ նա այդպիսով ինդուլգենցիա է ստանում և ազատվում քրեական պատասխանատվությունից։ Այս հարցում հասարակությունը պետք է հետևողական լինի։

Բաց նամակի տակ ստորագրողների թիվն էլ շա՜տ մեծ է՝ 350 հոգի: Թերեւս, մարդկության պատմության մեջ ստորագրած անձանց թվով սա նախադեպը չունեցող ցուցակ է:

Հայաստանում Աստծո անունն ավելի հաճախ ոստիկանապետն է տալիս, քան Կաթողիկոսը, իսկ նախագահն ավելի շատ է խաչակնքվում տեսախցիկների առաջ, քան Հռոմի պապը։

Սարգսյանի գլխավորած ռեժիմը մեզ փորձում է համոզել, որ բարի է:

Այսօր իշխանությունը «աչքալուսանք» տվեց՝ Սյունիքի նախկին մարզպետ Սուրիկ Խաչատրյանը չի ցանկանում նորից մարզպետ աշխատել:

Այս պայմաններում բնական է, որ Նավասարդ Կճոյանը պետք է գլխավորի Հայ առաքելական եկեղեցու Արարատյան հայրապետական թեմը, իսկ Սերժ Սարգսյանն էլ ղեկավարի մի ամբողջ պետություն։