Հայաստանյան «արևմտամետների» թիրախը Յանուկովիչն է, Պուտինը, «Բերկուտը», ռուսական «Ֆէ ԷՍ ԲԷ»–ն։ Մի խոսքով, բոլորը՝ բացի Սերժ Սարգսյանից ու Տիգրան Սարգսյանից։

Հասկացանք, որ գործող իշխանությունը բոլոր առումներով ձախողված է, հասկացանք, որ մի այլ ձևով չենք սիրում, բայց «բառիկությո՞ւն»։ Չեմ հավատում՝ տենց ո՞նց կլինի...

Գեղի կլուբում վարիչ աշխատողը որոշեց «Ջոկեր» խաղալ ու որպես կոն դրեց պահակին։ Պահակն այդ պահին խաղաթղթերը շպրտեց ներքև և սեղանի վրա կանգնած ինքն իրեն հռչակեց Գեղի կլուբի նոր վարիչ։

Թեև Սերժ Սարգսյանն իր համեստ աշխատավարձով մշտապես զբաղեցրել է պետական պաշտոններ և պարտադիր կուտակային համակարգով հետ չի գցել սեփական միջոցները, սակայն կարողանում է իրեն թույլ տալ կորեական «վոյաժներ» և ցողունային բջիջներ։

Սերժ Սարգսյանը «մի կերպ» կարողանում է 180.000 դոլարանոց բուժման կուրսեր ընդունել Հարավային Կորեայում, իսկ 200 աղքատի կերակրելու գործն էլ պետք է իրենց վրա վերցնեն Կարգին Հայկոն եւ նրա ընկերը:

Եթե Հարավային Կորեա այցից հետո էլ Սարգսյանը շարունակի քննարկումների ժամանակ քնել, ապա պետք է կորեացիներից հետ պահանջել այն 186. 000 դոլարը, որը ՀՀԿ ղեկավարը կոպեկ–կոպեկ հավաքել ու խնայել էր՝ ՀՀ անկախության 23 տարիների ընթացքում ցածր աշխատավարձ ստանալով։

Սերժ Սարգսյանը, որպես առողջապահական տուրիստ ոչ թե Ջերմուկ մեկնեց, այլ ... Հարավային Կորեա (առողջություն ենք մաղթում նրան. թու՛, թու՛, թու՛)։

Քաղաքացիական հանրությունը միայնակ չի կարող պայքարել իշխանության դեմ, քանի որ չունի այդքան ներուժ, իսկ այդ ներուժը պահելու համար անհրաժեշտ են բուֆերային ուժեր, որի հիմնական դերը ստանձնում են կուսակցությունները:

ԵՊՀ խորհրդի նախագահի պատվին էլի «տոկոս են խփել» ու համարել «ամենա-ամենան»:

Ռ. Քոչարյանին բովանդակային պատասխան տալու դեպքում Ս. Սարգսյանը կընկներ Արմեն Մովսիսյանի օրը, իսկ այլ տիպի հակադարձման տարբերակում նա շատ չէր տարբերվի Ավագյանից, Զոհրաբյանից ու Շարմազանովից։

«Գորշ գայլերի» ներկայացուցչի հետ վարչապետը, ամենայն հավանականությամբ, հենց Արևելյան Հայաստանի Հանրապետության հարցն է քննարկել։ Դատելով նկարից՝ արդյունքները գոհացուցիչ են եղել։

Աճուրդային ու լուծարային հանձնաժողովը ներկայացված է «տրոյկայով»՝ վարչապետ Տիգրան Սարգսյան, Ֆինանսների նախարար Դավիթ Սարգսյան և Էկոնոմիկայի նախկին նախարար Ներսես Երիցյան։

Սերժ Սարգսյանին սեփական աթոռից բացի այլ բան չի հետաքրքրում։ Այնպես որ Սիրիայի հարցով Հայաստանի չմասնակցությունն ամբողջությամբ տեղավորվում է սաստիկ «նախաձեռնողական» քաղաքականության շրջանակներում։

Հայաստանում հացն անընդհատ թանկանում է, տեսարաններն էլ սահմանափակվում են Արմենչիկի համերգով և վարչապետի շոու–ելույթներով։

Տիգրան Սարգսյանը Հա՛մ բանկիր է, հա՛մ կիթառահար, հա՛մ երգիչ հա՛մ վարչապետ, հա՛մ տերտեր, հա՛մ էլ «փիլիսոփա»։

ՀՀԿ–ականները հիմա ծառայում են Սերժ Սարգսյանին այնպես, ինչպես ծառայել են Լևոն Տեր–Պետրոսյանին, Վազգեն Սարգսյանին, Ռոբերտ Քոչարյանին, Անդրանիկ Մարգարյանին։ Իսկ դա նշանակում է, որ շուտով գալու է Սերժ Սարգսյանի վրա երիտոհմակով հարձակվելու ժամանակը։

Քաղաքական մեծամասնությունը, հաշվի չառնելով հասարակության լայն շերտերի ընդվզումը, ընդունեց քաղաքական որոշում։ Հիմա նրանք, ովքեր ասում են, թե մի՛ քաղաքականացրեք պայքարը, ո՞նց են պատկերացնում իշխանության վրա ազդելը։

Այսօր Հայաստանում քաղաքական այնպիսի անկայուն իրավիճակ է, որը կարող է ստիպել քաղաքական ուժերին համախմբվել հանուն իշխանափոխության: