Հայկական քարոզչամեքենան դարձել է հնամաշ և արժանի պատասխան չի տալիս թուրքական կեղծ պնդումներին:

Ադրբեջանն ունի ռազմավարական նպատակ՝ ամբողջովին հայությանը ոչնչացնել կամ դուրս մղել այս տարածաշրջանից։

Սուրբ Սոֆիայի տաճարը մզկիթի վերածելն ակնհայտորեն քաղաքական ակտ է, որը կարող է հեռու գնացող հետևանքներ ունենալ։

Հարձակման պատրաստվող թշնամու դեմ միայն միասնականությամբ, խելքով, պրոֆեսիոնալիզմով և նվիրումով է հնարավոր հաղթանակ տանել։ 

Ադրբեջանական «փառապանծ» բանակը ցույց տվեց, որ իրենց զորատեսակներից ոչ մեկը, ըստ էության, բարձր մարտունակություն և արդյունավետություն չի դրսևորել։

Այս մարտերը Ադրբեջանի կողմից հրահրված լայնամասշտաբ էսկալացիա են:

3 միլիոնանոց Հայաստանը մոտ 90 միլիոնանոց թուրք–ադրբեջանական հարևանության պայմաններում միայն ատոմային զենքի առկայությամբ կկարողանա շտկել ասիմետրիան։

ՀԱՊԿ-ի կանոնադրության մեջ կա համապատասխան հոդված, որ երբ լինում է հարձակում, դու պետք է դիմես օգնության։ Մենք չենք դիմել:

Հիասթափությունը ՀԱՊԿ-ի դիրքորոշումից այնքան էլ տեղին չէ, քանի որ խոսքը սահմանային միջադեպի մասին է, սա պատերազմ չէ։

Ալիևը հանձնեց Մամեդյարովին՝ հույս ունենալով, որ կկարողանա հանգստացնել ներքին մթնոլորտը։

Իրենց «խաղաղության կուսակցության» անդամներ ներկայացնողները միայն գրգռում են թշնամու ախորժակը և բերում պատերազմ։

Հայաստանի իշխանությունները շատ սխալներ են թույլ տվել ներքին քաղաքականության մեջ, լարված մթնոլորտ են ստեղծել երկրի ներսում։

Համավարակը մամլիչի նման դեֆորմացնում է տնտեսությունը: Այն նկատելի փոխել է մեր արտաքին առևտրի կառուցվածքը։

Այլ երկրների հույսին մնալն անմեղսունակություն է, դաշնակիցներ չունենալը՝ պետական դավաճանությանը համարժեք հիմարություն։

Կարո՞ղ է դուք էլ մոլորվել եք ու հայտնվել եք ԱԺ-ում ու կառավարական դաչաներում։

Եթե պետք լինի՝ մինչև Քուռ հասնելու ենք, մենք հայրենիք չունենք շան բերան տալու։

Թուրքիայի գործողությունը ծանր հուշեր է արթնացնում Օսմանյան իշխանությունների կողմից հայ ժողովրդի և այլ քրիստոնյա ազգերի սրբատեղիների պղծման ու կործանման վերաբերյալ։

Հայաստանում իշխանությունը նկատելիորեն կորցնում է իր վարկանիշը։ Այդ պրոցեսն ընթացքի մեջ է, թափ է հավաքում։