Շիշ բռնողի կռուտիտները, Մակունցի «արդարացումները», ոստիկանության հարձակումները դիմորդների նկատմամբ ցույց են տալիս այս իշխանության դեմագոգիկ էությունը։

Ներկայիս իշխանություններն Արցախի վերաբերյալ լուրջ նահանջ են նախապատրաստում՝ փորձելով գնալ լուրջ զիջումների:

Ի տարբերություն Ալիև–Էրդողան հարաբերությունների՝ Փաշինյան–Պուտին հարաբերությունները Հայաստանի իշխանությունը չի կարողանում կարգավորել. կա զրո շփում։

Այս իշխանության առանձնահատկությունն այն է, որ սիրում են հետին թվով տուգանվել, ինքնատուգանվել, իրենք իրենց դեմ ցուցմունք տալ, ինքնաքննադատվել։ 

Կովկասը կարող է դառնալ այն տարածքը, որի միջոցով մեծ դեստաբիլիզացիա է կարելի աշխարհում առաջացնել։ Մեծ խաղերում փոքր երկրները մանրադրամ են:

Նիկոլ Փաշինյանն, իր ոճին հավատարիմ, ամբողջ աշխարհով մեկ կռվի մեջ ներքաշեց հայ ժողովրդին, իսկ ինքը վերադարձավ իր սիրելի կորոնավիրուսի թեմային։

Այսպես կրթության և դպրոցի հիմքերը կարող է քանդել հատուկ ծրագրով առաջնորդվողը: Չե՞ն ստացել կասկածելի դրամական կառույցներից գրանտներ՝ քանդելու հայ դպրոցը:

Սա կազմակերպված ագրեսիա է: Իմաստը խարխլելն է ազգամիջյան հնարավոր բալանսը Ռուսաստանում, հայությանը հնարավորինս հունից հանելը և կոնֆլիկտային իրավիճակ ստեղծելը: 

Մեզ համար շատ զգայուն է իրավիճակը հայ-ադրբեջանական սահմանին:

Կրթության ոլորտը որբի գլուխ չի, որ եկող գնացողը գա ու վարսավիրություն սովորի դրա վրա։

Ազգայինից խուսափողներն ու աշխարհի քաղաքացի երևալ փորձողներն իրականում խոր գեղցիներ են և կոմպլեքսավորված գավառամիտներ։

Հա­յաս­տա­նը և Ադր­բե­ջա­նը վե­րած­վում են օ­բյեկտ­նե­րի, ո­րով­հետև սա ար­դեն մեծ խաղ է, որն ի­րեն­ցը չէ։

Նիկոլ Փաշինյանին անուղղակի ձևով հասկացրել էին, որ քո ներկայությունը ՌԴ-ում ցանկալի չէ, քանի դեռ դու հակառուսական քաղաքականություն ես վարում։

Մենք այժմ ականատեսն ենք ռուս-թուրքական մրցակցության, որն ուղեկցվում է հայ-ադրբեջանական բախումներով։

Փաշինյանն ի վիճակի չէ Ռուսաստանի հետ կառուցողական երկխոսության։ Դրա համար չէ նա վերցրել իշխանությունը և զոմբիացնում է մարդկանց։

Դիմակ կրելը թատերական շոու է, որով Փաշինյանը պատրանք է ստեղծում, թե իբր պայքարում են կորոնավիրուսի դեմ։

ՀՀ-ի վրա եղել է հարձակում՝ վարչապետ գոյություն չունի, ՊՆ նախարար գոյություն չունի, բանակը կռվում է, ԱԳ նախարարություն գոյություն չունի:

Ալիևը փորձառու քաղաքական գործիչ է և շատ լավ է հասկանում Մոսկվայի հնարավորությունները, իսկ Փաշինյանը փորձառու չէ, մտածում է, որ Մոսկվայի հետ կարելի է նարդի խաղալ: