Ճակատագրի հեգնանք. նա մնաց բումերանգի էֆեկտի և բամբասանքի տակ։

Հայաստանում իշխանությունը գործում է Ադրբեջանի հետ ձեռք ձեռքի տված։ 

Ժողովուրդը տեսնում է, որ իր երկրի ղեկավարը պառակտիչ է: Պառակտող մարդը չի կարող կոնսոլիդացնել երկիրը պատերազմի, բնական աղետի ժամանակ։

Մենք պետք է հասնենք նոր որակի իշխանության ու առաջնորդության։ 

Երկրում կա շատ լուրջ համակարգային խնդիր, որի անուն, ազգանունը Նիկոլ Փաշինյան է:

Երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի գործով մարդկանց մահվան հարցը չի քննարկվում նույնիսկ անուղղակիորեն: 

Կորոնավիրուսի տնտեսական հետևանքները մեղմելու համար կառավարության աջակցության ծրագրերից շատերը փոշիացրեցին՝ շուրջ 140 մլն դոլար։

Այս ամենի համար պատասխանատու է մեկ մարդ և այդ մեկ մարդը Նիկոլ Փաշինյանն է։ 

Պարոն Փաշինյանի հայտնած տեղեկությունները հեռու են իրականությունից։ Սպանությունների բացահայտումը պարկուճների հետ կապ ունենալ չի կարող։

Նիկոլ Փաշինյանը ողջ հասարակությունը պառակտելով է զբաղված։ Փորձելով հենվել այդ ամբոխի վրա՝ փաստացի հայտնվել է կոտրած տաշտակի առաջ։

Արտակարգ դրության այս մեկ ամիսն իրենց անհրաժեշտ է իշխանության ուզուրպացիան գլուխ բերելու համար։

Եթե խորովածն արվում է ավելի արագ, քան անհրաժեշտ է, երեսը վառվում է, մեջը հում է մնում, նույնն էլ դատական համակարգում բարեփոխումներն են։

Այն լուծումը, որը գտնվել էր՝ հանրաքվեի միջոցով փաստացի ցրել ՍԴ գործող կազմը, պարզ դարձավ, որ հեռանկար չունի:

Ամենադաժան կռիվը ներտեսակայինն է, իսկ ամենասկզբունքայինը՝ միջտեսակայինը։

Ընդհանրապես հրապարակային հայրենասիրությունը միշտ զուգահեռ է գնում հիմարության կամ ավանտյուրայի հետ։

Դատարանի այդ որոշումը սև բիծ է մեր պետության ու ժողովրդի համար, և կգա ժամանակ, երբ արդեն բոլորս կամաչենք այդ որոշման համար:

Վախի աչքերը մեծ են, ուղեղը՝ փոքր, մտահորիզոնը՝ նեղ, ախորժակը՝ լայն, լեզուն՝ երկար, կյանքը՝ կարճ։

 Վարչապետի շուրթերից պետք է հնչի հետևյալ խոսքը, որ ես պայմանական հանգիստ լինեմ՝ Արցախը երբեք չի լինելու Ադրբեջանի կազմում, և վերջ: