Առաջին հերթին վնասում է այդ երկրների հայ համայնքների հեղինակությանը:

Կառավարություն, ԱԳՆ, պետական որևէ ինստիտուտ կա՞, թե էլի ջայլամի պես եք ձեզ պահելու:

Լևոն Տեր-Պետրոսյանի որդին ընդունելության քննություններին շատ ցածր բալեր էր ստացել։

Մե՜ծ ավետիս իրենց 70 տոկոսով իշխանական լափամանի մոտ խռնված տղաներին ու աղջիկներին։

Իրականում շատ վտանգավոր պրոցես է սկսվել։

Արվում են չկշռադատված քայլեր ու հայտարարություններ։

Մի՞թե այս ամենի կողքին գոյություն չունի հայ գրականություն։

Արդեն համաճարակի տարած կյանքերն էլ որևէ մեկին չի սթափեցնում։

Այդ առարկայի տեղը ավելի լավ է նորն ընդգրկեք` «Ինչպես խաբել ժողովրդին»:

Երաժշտության մեջ էլ «Հայեր ջան, DUXOV»-ը մտցրեք Կոմիտասի փոխարեն։

Եթե անհարաժեշտ է դպրոցական ծրագրերի նոր չափորոշիչներին անվանում տալ, ապա՝ գյորմամիշություն։

Կարելի է ասել անգամ, որ առարկայի նոր ձևափոխությունը ոչ թե «գրականություն» է, այլ «գրականագիտություն»։

Սպասում ենք զարգացումների՝ բոլոր երեք ճակատներից։

Մի անհասկանալի, տափակ ու խեղաթյուրված թրենդ է ձեւավորվել։

Եթե ուզում եք մենք էլ նման օրինակներ ունենանք, ապա շատ ճիշտ ճանապարհի վրա ենք։

Միջազգային խնդիրները Մոկսվայում հայերի և ադրբեջանցիների միջև նոր թափ են առնում։  

Որևէ մեկը կարո՞ղ է բացատրել Արտակարգ դրության պայմաններում ոստիկանության՝ օրեցօր ավելի ու ավելի անտրամաբանական ու լկտի դարձող պահվածքը։

Ռուսաստանում ապրում է մոտավորապես այնքան հայ, որքան Հայաստանում: