Սա ինչ ծաղր է ժողովրդի նկատմամբ:

Այն, ինչ հիմա տեղի է ունենում Բելառուսում, ինձ հիշեցնում է «2008թ.-ի մարտի 1-ը» Երևանում

Աշխարհը թևակոխում է զարգացման գլոբալիզացիայի դարաշրջան։

Հարվածում են բոլոր այն ուղղություններով, առանց որոնց հայ ազգը և պետությունը չի կարող հարատևել:

Ոչ միայն բարոյական իրավունք չունի երկիր ղեկավարելու, այլև պատասխան պիտի տա մեր հայրենակիցների կյանքերը խլելու համար։

Ձախինը լավ համբուրգեր է պատրաստում, աջինը՝ լավ ուտում։

Երբ կուզեն, ինչքան կուզեն կխփ... հարսանիք կանեն։

Ժամանակակից նեոմարքսիստները «ձեռք են քաշել» բանվոր դասակարգից և նոր ճնշվածներ են որոնում, այդ թվում նաև հոգեվերլուծության միջոցով՝ մարքսիզմը միավորելով ֆրեյդիզմի հետ։

Համավարակն իսկապես համաշխարհային մասշտաբներ ունի:

Ցինկի խտանյութի արտադրության աճն ավելի «կատաղի» է՝ 28.2 տոկոս:

Մեր երկրում չկան ոչ քաղաքական, ոչ էլ տնտեսական հիմքեր։

Սա է օկուպանտի բարոյական նկարագիրը, և օր առաջ Հայրենիքը սրանցից ազատագրել է պետք։

Իրենց բնույթով և բովանդակությամբ, էական նորություններ չեն պարունակել։

Հիշեք՝ ի՞նչ խոստումներով եկաք իշխանության և ի՞նչ է փոխվել այսօր։

5 «արժեք», որոնք մի մարդու գլխում են։

Փաշինյանը երբեք էլ ցանկություն չի ունեցել բարելավել իրեն իշխանության բերած քաղաքացիների կյանքը:

Նա խաբել է ոչ միայն մեր ժողովրդին, այլ նաև աշխարհաքաղաքական բոլոր բևեռներին։

Հայաստանում արագ տեմպերով ուրվագծվում է փոփոխությունների անխուսափելիությունը։