Ինչպե՞ս կարելի է անվանել 1990-ից սկիզբ առնող պատմությունը, երբ ՀՀՇ-ն նվաճեց Հայաստանի իշխանությունը։

Դժվար է պատկերացնել, թե ինչի արդյունք է այն:

Քննչական մարմինը պարզապես «ծաղրում է» իրավաբանական գիտությունը։

Այստեղ մի բան կարելի է գրել` no comment:

Իրավիճակը չափազանց մտահոգիչ է։ Ցավոք, կան ազգությամբ հայ զոհեր և բազմաթիվ վիրավորներ։

Համավարակը կաթվածահար է արել բնականոն կյանքն ամբողջ աշխարհում։

Դրա համար մտածել պետք է ոչ միայն հետո։

Այս ամենը ոչ այլ ինչ է, քան սրբապղծություն Հայաստանի Հանրապետության հանդեպ։

Խնդիրն այն է, որ վարչապետի աթոռը զավթած մարդը վախենում է որոշում կայացնել։

Որոշումներ կայացնելու փոխարեն կիրառելով ռեպրեսիվ ապարատը այդ որոշումը սպասողների հանդեպ՝ հասնում ենք զավեշտի։

ՀՔԾ-ը իրավապահ մարմինների մեջ հակաիրավականության ու գրագիտության իսպառ բացակայության խորհրդանիշն է

1920-ին Հայաստանում ազգային ուժերը հաջորդ 70 տարիներին իշխանությունը զիջում են Ռուսաստանի:

Եթե դուք այս հարցի պատասխանը չեք կարողանում տալ, դուք ինչպե՞ս պիտի լուծեք ավելի մաշտաբային խնդիրներ։

Գործնականում չարվեցին քայլեր, որոնք ճգնաժամը կդարձնեին հնարավորության աղբյուր։

Այ սենց են գժի տեղ դնում մարդկանց։

Կուզենայիր նախարար լինեիր, բայց 2 կոպեկի խելք չունենայիր։

Փաշինյանի ուղեղը այդպես չի աշխատում, նա միայն սև ու սպիտակ, թշնամի ու բարեկամ որսալով է զբաղված։

Այս օրերին տնտեսական տեղեկատվության նկատմամբ հետաքրքրությունն աճել է: Պատճառը համավարակն է: