Երբ Խաչատուրովին բռնելու խաթր ՀԱՊԿ-ում կռիվներ-սկանդալներ էր հրահրում, էդ ժամանակ դիվանագիտության ու դաշնակցային հարաբերությունները հե՞չ։

«Երբեմն պետք է գլխի վրա կանգնես, որ աշխարհը ճիշտ տեսնես»:

2018-ին էլ մի խումբ ցուցարարներ իբրև ի նշան իրենց բողոքն արտահայտելու՝ սեփական մեքենաները կայանում էին ճանապարհի մեջտեղում և հեռանում էին։

Հայաստանում նրանց «մարմնավորող» կերպարներն արդեն չեն թաքցնում դժգոհությունները։

Մի՞թե Ձեզ համար այս ամենը նողկալի չէ ու դեռ թույլ եք տալու այս թալանչիին վայրահաչելու մարդկանց մասին։

Ազգային գաղափարների կրողների ամբողջական համախմբումը իրականություն դարձավ ռազմական գործողությունների թատերաբեմ դարձած Արցախում

Մեզ համար որպես դաս անհրաժեշտ է կարդալ Սևրի պայմանագրի տողատակերը և հասկանալ ենթատեքստը, այլապես կմնանք տեքստի արբեցուցիչ ազդեցության տակ ու ոչ մի ճիշտ հետևություն չենք անի։

Փաստորեն, Հայաստանում «ժողովրդի ապստամբության իրավունքի մասին» խոսացող մարդը չի ընդունում «Բելառուսի ժողովրդի ապստամբության իրավունքը»։

Ինչպես և կանխատեսում էինք, Լուկաշենկոն արդեն վեցերորդ անգամ վերընտրվեց իր պաշտոնում, սակայն կառավարման այս ժամանակահատվածում նա կփորձի էապես փոխել իր քաղաքական ուղին՝ հաշվի առնելով մի շարք հանգամանքներ:

Այս տարվա առաջին եռամսյակին ոլորտը կրճատվեց 9.4%:

Ծրագիրը սևագիր է և բաց այսաբովանդակ առաջարկների համար։

Փաշինյանը փաստացի ընդունեց, որ ինքը սխալ էր 2008թ․ մարտի 1-ին և 2018թ․ ապրիլ-մայիսին ապօրինություններ գործելիս։

Դա հաջողության հասնելու դեպքում կառավարման նոր մեդել կարող է դառնալ:

Հանուն հայ ազգի հարատևման և հզորացման, պետք է հիշե՛լ հայ ժողովրդի անժամանցելի իրավունքների մասին։

2018թ. ամռանն արդեն ակնհայտ էր, որ Հայաստանում իշխանության են եկել անճարակներ։

Այսինքն՝ Նիկոլը 5 ամսում 100 անգամ ավելի շատ մարդ սպանեց, քան սպանել էր մարտի 1-ին։

Ուկրաինան, Վրաստանը, Հայաստանը դեռ խրված են ճահճի մեջ:

Քաղաքական կյանքի հիմքում դնելով 2008-ի դեպքերը՝ «ժողովրդի վարչապետը» մեզ վերադարձրեց «Հին Հայաստան», իսկ ինքը հայտնվեց Տեր-Պետրոսյանի գաղափարական ծուղակում։