Խայտառակը Գալուստ Սահակյանի քաղաքական բուռն կենսագրությունն է:

Ժողովրդի համբերության բաժակը, իրոք, լցվել է, վաղուց է լցվել։ Եվ եթե իշխանությունները, թեկուզ և անգիտակցաբար, շարունակեն իրենց հակահայկական քաղաքականությունը, դա բերելու է իշխանափոխության։

Այդ սեպը ոչ թե ժողովրդի տարբեր հատվածների մեջ է, ոչ էլ հայերի ու ռուսների, այլ ՀՀ իշխանությունների ու ժողովրդի մեջ:

Իշխանության անգործության և ոչ ադեկվատ արձագանքի պատճառով ծագած բողոքի ակցիայի մասնակիցների նկատմամբ որևէ գործողություն լրացուցիչ լարվածություն առաջացնելու պատճառ կարող է հանդիսանալ։

Խորհրդաժողովից հետո այնտեղ պետք է մտածեն արդեն «եթե..., ապա»–ի շուրջ։

Այս ամենը գրեցի նրա համար, որ մարդիկ իրենց հրապարակային ելույթներում փորձեն քաղաքական գործիչներին գնահատականներ տալուց հիմնվել փաստերի վրա, այլ ոչ թե կուրորեն հետևեն Բաղրամյան 26-ից ղեկավարվող «գեբելսյան» քարոզչամեքենային:

Հայաստանի Հանրապետությունը հայտնվել է խոր և կայուն ճգնաժամի մեջ՝ իշխանական իր բոլոր թևերով և գործառույթներով:

Ու քանի որ Սերժ Սարգսյանի վարչախումբը բացարձակապես չունի հանրային վստահություն, ու այն օրն են ընկել, որ իրենք են փորձում մե՛կ Արևմուտքին ժեստեր անելով, մե՛կ՝ ՌԴ-ին, նրանց օգնությամբ ու մեր երկրի շահերը ոտնահարելով՝ աթոռը պահելու անհաջող փորձեր անել:

։Չէ՞ որ եթե ալյակը նշմարվել է, արդեն ուշ է նախապատրաստվելու համար, մնում է գոռալ՝ փախի փրկվի, եթե, իհարկե, կհասցնես:

Կրքերը որ հանդարտվեն, մի շարք հարցեր պետք է դրվեն։

Քաղաքական խնդիրները լուծվում են Երեւանում, իսկ Ղարաբաղի ճակատը բոլորիս ճակատն է:

ԲՀԿ-ականներին մեղադրելու և անուն կպցնելու փոխարեն՝ լավ կլիներ, որ իշխանավորները և նրանց թվացյալ պաշտպանները այնպիսի պայմաններ ստեղծեին, որ այսօր մարդիկ ստիպված չլինեին հայտնվել փողոցում, և այդ միջոցով վերականգնել իրենց իրավունքները։

«Ֆուտբոլային» դիվանագիտությունը և պատմաբանների հանձնաժողովը

Սերժ Սարգսյանը քանի՞ կիլոգրամ «դաբռո» ունի։

Ընդդիմությունը պարտավոր է միավորվել, հստակ գործողությունների ճանապարհային քարտեզ մշակել, ու գործել, որպեսզի Հայաստանում վերջապես հայամետ իշխանություն ձևավորվի, որը չի աջակցի պետականության դեմ պայքարող «5-րդ շարասյանը»:

Ամենևին զարմանալի չի լինի, որ մոտ օրերս այս թերթը հերքի իր իսկ գրած ինֆորմացիան:

ԵԽԽՎ-ում Ռուսաստանի հարցում Հայաստանի ներկայացուցիչների չեզոք դիրքորոշումը վտանգավոր խաղի միայն մի մասն է։

«Իսկ դա իշխանության համար կարող է լինել ճակատագրական»։