Դե ինչ, ուր ուզում եք՝ գնացեք, բայց մի՛ վերարտադրվեք։

Դաշնակները երեկ արժեզրկվեցին ՀՀ դրամից սրընթաց. խայտառակությունը Սեյրան Սարոյանի հետ համակարծիք լինելն էր:

Թե՞ երկրի նախագահի աթոռին հայտնված անձը, ըստ Շարմազանովի, պետք է զբաղվի միայն էս-էն երկրի նախագահներին և վարչապետներին շնորհավորական կամ ցավակցական բացիկներ և նամակներ ուղարկելով...

Երևի այս պահին նոր միայն մեր հայրենակիցները կհասկանան այն, ինչը տարիներ շարունակ թվում էր, թե իրենց չի վերաբերում:

«Ես քրֆեմ, Շմայսը քրֆի՝ հասկացանք... Բայց Արամ Մանուկյա՛ն, դու կուլտուրական մարդ ես, ընչի՞ էիր քրֆում»։

Արամ Մանուկյանին բռնության հետևանքով հասցված ֆիզիկական վնասի չափն «աչքաչափով» չկարողացան որոշել։

Որքան մոտենա Ցեղասպանության 100-ամյակը, այնքան պիտի շատանան Թուրքիայի վարչապետի հայազգի խորհրդականի հայտարարությունները:

Բնականաբար, Գալուստ Գրիգորիչը քվորումի խնդիր ուներ։ Ու ովքեր են այդ քվորումը ապահովո՞ւմ։ Այո՜՜՜, Զառան ու Նիկոլը։

Իսկ մինչ այդ ԱԺ-ում՝ գրեթե դատարկ դահլիճում, իրենք ասում, իրենք քննարկում, իրենք ընդունում են օրենքներ, որոնք, մեծ հաշվով, ունեն զրոյական ռեզոնանս գրեթե ողջ ազգի կենսամակարդակի ապահովման համար։

Դատապարտելով մեր ազատամարտիկների վրա կատարված հարձակումները՝ ԼԺԿ-ն լիովին սատարում է մեր ազատամարտիկների Եռաբլուրում սկսած նախաձեռնությանը...

Դե, իսկ քաղցած և գործազուրկ ժողովուրդն էլ Լյուդովիկոսին «ուղարկեց հրաժարականի», բայց արդեն իր` գրեթե բոլոր մեծ հեղափոխություններին բնորոշ ձևով:

ԱԺ-ն ճիշտ կանի՝ օրենսդրական փոփոխություններ անի, ու չափալախը լրիվ ապաքրեականացնի:

Փաստացի, Ազատիչը մարգինալ է իշխանական բուրգում։

Ինչ խոսք, նա կարող էր երաշխավոր լինել «Նաիրիտին», քանզի այնտեղ աշխատում էր իր եղբայրը՝ իբրև կազմակերպիչ։

Տեսեք, թե նա ի՜նչ ագրեսիվությամբ է հարձակվում «եռյակի» վրա, ու կհասկանաք, թե որքան է նա մտահոգված այն հանգամանքով, որ Սերժ Սարգսյանի իշխանությանը վտանգ է սպառնում:

Պարզ է, որ Երանոսյանի իրական «շեֆը» Վլադիմիր Գասպարյանը չէ:

Այսքան օպերատիվ և արագ մեր ոստիկանությունը դեռ չէր արձագանքել։

«Այս ցինիկ ու անօրեն իշխանությունները պետք է օր առաջ լքեն իրենց պաշտոնները, այլապես` մենք կկորցնենք երկիրը»։