Ադրբեջանն ավելին է ուզում՝ օգտագործելով այն, որ ուկրաինական իրադարձությունների մեջ ներքաշված ՌԴ-ն բարդ իրադրության մեջ է․ իր պահանջները շատ նման են վերջնագրի։

Ադրբեջանում ու Թուրքիայում ուշադիր հետևում են ուկրաինական իրադարձություններին ու պատրաստվում։ Պատրաստվում հարձակման։ Կարիք կա՞ ասելու, թե որ ուղղությամբ։

Աշխարհը երբեք չի կարող այլևս լինել նախկինը, և այս ամենի հետևանքով փոխվում են թե՛ մեծ, թե՛ փոքր խաղացողները։

Արևմուտքը ցանկանում է Հարավային Կովկասը լիովին դուրս բերել ռուսական ազդեցության գոտուց և դա անում է հնարավոր բոլոր եղանակներով։

Ռազմական բալանսն անհավասար էր, իշխանության են դիվանագիտությունն ու քաղաքականությունը կենցաղային մակարդակի ընկալող մարդիկ․ դա բերեց պատերազմի։

Հայկական քաղաքական ասացվածք․ «Եթե զինվորականները չեն զբաղվում Նիկոլով, ապա Նիկոլն է զբաղվում զինվորականներով»։

Հայ-թուրքական բարեկամություն անգամ տեսականորեն չի կարող լինել, քանի որ Թուրքիայում կա կոնսենսուս, որ հայը թշնամի է, պիղծ է, դավաճան է:

Եթե սկսվել է պատերազմ, որից մենք կուզեինք խուսափել, ուրեմն Հայաստանի ղեկավարությունը սխալվել է քաղաքական պարզ հաշվարկներում և ձախողել է բանակցային գործընթացում։

Սրանց համար քաղաքացին, որին իրենք հպարտ էին անվանում, որին, իբր, սիրում էին, ոչ միայն տուգանքի, այլ նաև վնաս կրելու, իրենց մուծվելու և զոհվելու մատերիալ է։

Այս իշխանությանը հեռացնելու երկու ճանապարհ կա՝ հրաժարական և պաշտոնանկություն։ Դրանցից որևէ մեկը հաջողության կհասնի համաժողովրդական լայն ապստամբության միջոցով։

Հայ-ռուսական հարաբերություններում կան լուրջ խնդիրներ, որոնցից մեկը հակառուսական տրամադրություններն են։ Իսկ իրավիճակի պատասխանատուն ՀՀ իշխանություններն են։ 

Պատկերացնո՞ւմ եք, գլխավոր գլխակերը հանդես է գալիս որպես «կյանքեր փրկող»․ լկտիությունը չափ ու սահման չունի։

Մահերի, ողբերգության ու սեփական ապիկարության ֆոնին ինքնագովազդվելը նողկալի է: Կորոնավարակի դեմ պայքարը տապալած պարետը փլատակների ֆոնին քաղաքապետ է խաղում։

Չարիքի ու մահաբեր այս իշխանության պարագայում որևէ մեկս ապահովագրված չէ։ ՀՀ–ի գոյությունն էլ հարցականի տակ է։

Փաստորեն, «կյանքեր ենք» փրկել դեմագոգիկ բանաձևը սրանք փոխարինել են «Զանգեզուրի միջանցք» ենք փրկել բանաձևով։

Իրանը զգայուն է Կովկասյան տարածաշրջանում իր սահմանների հարցում և կհակազդի դրանք փոփոխելու ցանկացած փորձի:

ՀՀ ԿԲ վարած քաղաքականությունը ոչ պակաս թալանչիական է ու մեր անվտանգությանը սպառնացող, որքան հայկական բնակավայրերի վրա թշնամու հարձակումն ու դրան հաջորդող թալանը։

ԱԺ-ում մեծամասնություն կազմող խմբակը մանդատներից զրկելու շանտաժով չի կարող մեզ ներքաշել իր հայրենադավ և ապազգային դավադրության մեջ։ Մեր փողոցային պայքարն այլընտրանք չունի։