Հայաստանը հայտնվել է ծանր իրավիճակում, իսկ իշխանությունները ի վիճակի չեն երկիրը դուրս բերել ճգնաժամային իրավիճակից:

Եթե Ձեր իշխանությունները հանձնել են Ղարաբաղը, ապա ինչո՞ւ նրանք բավարարվեն միայն Ղարաբաղով և չտան, ասենք, Նախիջևանի միջանցքը:

Սահմանադրությունն ասում է՝ ԶՈւ-ն պետք է ապահովի ՀՀ սահմանների անձեռնմխելիությունը․ գրված չէ՝ պետք է ապահովի նահանջը, հայկական հողերն «էյվազլիներ» անվանելը:

Մեր կապանցիներն արժանապատիվ, գիտակից ժողովուրդ են, սա արդարության հաղթանակն էր, սա արժանապատվության հաղթանակն էր։

Ժամանակն է «3+3» խորհրդատվական ձևաչափի գործարկման ծրագրերը տեղափոխել գործնական հուն: Դա համապատասխանում է տարածաշրջանի բոլոր պետությունների շահերին։

Արդեն կարճ ժամանակի հարց է, թե հայկական պետականությունն այս տարածաշրջանում նրկայիս ֆորմատով շարունակելո՞ւ է գոյություն ունենալ, թե՞ ոչ:

Պատերազմը կանգնեցնելու հնարավորությունը կար․ դրանից հետո բոլոր զոհվածների մեղքն այս իշխանության խղճի վրա է։

2018-ին հասարակությունը չի սխալվել՝ քաղաքական փոփոխությունների գնալով, սակայն սխալվել է այն հարցում, թե ինչ ուժերի է բերել իշխանության։

Ռուսաստանի խաղաղապահ ջանքերն ուղղված չեն Լեռնային Ղարաբաղը Ադրբեջանին հանձնելուն և Հայաստանը պրոտեկտորատի վերածելուն։

Ադրբեջանի հետ անմիջական ցամաքային հաղորդակցությունը թույլ կտա Էրդողանին իրականացնել նեոօսմանյան ծրագիրը և Թուրքիան մոտեցնել Չինաստանի ցամաքային հաղորդակցություններին։

Առողջապահության նախարարությունը, թերանալով պատվաստումների հարցում գրագետ քարոզչական աշխատանքում, անցնում է պարտադրանքի, ահաբեկումների և ճնշումների մեթոդների:

Պարտված իշխանությունները, որոնք գտնվում են անընդհատ պարտադրանքի ներքո, չեն կարող խաղաղություն բերել մեր ազգին:

Բազմակողմանի տարածաշարջանային համագործակցությունը բխում է «3+3» ձևաչափի բոլոր ենթադրյալ մասնակիցների շահերից:

Ադրբեջանցիները տեղակայված են Կապանի օդանավակայանի անմիջապես թռիչքուղիների հարևանությամբ, վերահսկողություն են հաստատում Մ2 ճանապարհի ու Կապանի նկատմամբ։

Թուրքիան չստացավ այն ամենը, ինչ ցանկանում էր: Նրա նպատակն է վերահսկողություն սահմանել Հայաստանի տարածքի նկատմամբ, նվազագույնը՝ տնտեսական առումով:

Ալիևը Փաշինյանից վերցրեց այն ամենը, ինչը նրան բաժին էր հասել նրա իրավանախորդներից։ Փաշինյանն ու թիմը իրենց շատ-շատ տարօրինակ էին պահում, շատ երկիմաստ, շատ անոմալ։

Գները բարձրանում են։ Կա՛մ հիմա իրենք են դարձել մոնոպոլիստներ՝ թալանելով ժողովրդին, կա՛մ ընդդիմադիր եղած տարիներին ստել են մոնոպոլիաների մասով ու պոպուլիզմով զբաղվել։

Եթե իշխանությունը կորցնում է հանրային վստահությունը և բռնություն կիրառելու լեգիտիմությունը կամ կամքը, ապա այդպիսով սկիզբ է դնում տձև բռնության։