Ձեր վարչապետը Ղարաբաղը  հանձնել է։ Ղարաբաղը Փաշինյանի համար գոյություն չունի որպես բուն հայկական հող, իսկ ղարաբաղցիները ոսկոր են նրա կոկորդում։

Ադրբեջանը չի հանդուրժելու ՀՀ տնտեսական աճը, բնակչության ավելացումը, բանակ ունենալը, չի հանդուրժելու նաև ենթակառուցվածքների անկախ համակարգ ունենալը:

«Հավաստի աղբյուրը» ցույց տվեց «Ղարաբաղը հանձնենք Ադրբեջանին ու լավ ապրենք» թեզի լիակատար սնանկությունը, հակապետական ու հակահայկական բնույթը։

ՌԴ-ն դեմ արտահայտվեց միջազգային դիտորդների տեղակայման հնարավորությանը․ տեղում ներկայության, դիտորդության, ռազմական բաղադրիչի, անվտանգության հարցերում չի զիջի։

Նիկոլ Փաշինյանի հետ նրա քաղաքական հակառակորդները կարող են հանդիպել միայն մեկ օրակարգով՝ Նիկոլ Փաշինյանի հեռացման դետալների քննարկում։

Չի կարելի իրական գործող եռակողմ պայմանավորվածությունները փոխարինել ինչ-որ երևակայական բանով։ Փորձում են իրավիճակը արտատարածաշրջանային խաղացողները ապակայունացնել։

Հիմա եթե խոսքը գնում է խորհրդարանի միջոցով նոր վարչապետ ընտրելուն, դա պետք է լինի այնպիսի թեկնածու, որը ՔՊ-ի համար ընկալելի է, որն ընկալելի է նաև ընդդիմության համար։ 

Նիկոլով Հայաստանը 100 տոկոսով ոչնչանալու է, առանց Նիկոլ՝ փրկվելու և հարատևելու շանս է առաջանալու։ Այդ շանսը չօգտագործելը կլինի ավելին, քան հանցագործությունը։ 

Թուրքիան շտապում է վերադիրքավորվել Հարավային Կովկասում, նախքան մյուս կենտրոնները դա կանեն կամ կշարժվեն իրենց տեղից։ Նա չի հրաժարվել ուժային սցենարներից։

Արևմուտքը խաղում է Հայաստանի և Ադրբեջանի հետ, նրա գլխավոր նպատակը Ռուսաստանի ազդեցությունը տարածաշրջանից դուրս մղելն է։

Նիկոլը սիրում է բոլորին, խոնարհվում բոլորի առաջ, հպարտանում բոլորով և․․․ կարմիր բերետավորերին քսի տալիս բոլորի վրա։

Հայաստանի արտաքին քաղաքականությունը՝ պրիմիտիվ ու արխայիկ, ուղղակի զարմացնում է բոլորին։ Փողոցային տղաները փորձում են վարել պետության ճակատագրի ղեկը։ 

Կազմակերպված անկազմակերպվածությամբ երկիրը տարան պարտության ու հիմա բոլորին են մեղադրում, բայց ոչ իրենց:

Նիկոլի ելույթը ինքնախոստովանական ցուցմունք էր: Հասել ենք այն օրին, որ արդեն բաց տեքստով դավաճանության անոնս է արվում:

Հարավային Կովկասի տարածաշրջանում աշխարհաքաղաքական ցանկացած փոփոխություն անընդունելի է և ապակայունացնում է տարածաշրջանը։

Ռուսաստանում կասկած անգամ չկա, որ Փաշինյանի նպատակն է՝ հանձնել ամեն ինչ: Ամենաքիչը՝ Ղարաբաղը: Բայց նրան ընտրել են, ուստի հայերը կարող են նեղանալ միայն իրենցից:

«Խաղաղության դարաշրջանը» մտել է ՀՀ սահմանամերձ գոտիներ։ Սարսափելին այն է, որ մեր երկրի անվտանգությունն ապահովող պաշտոնյաները Փաշինյանն ու Պապիկյանն են։

Կօգնե՞ն ԵՄ-ն, ԱՄՆ-ն, Թուրքիան ՀՀ-ին՝ պատերազմել Ադրբեջանի դեմ՝ ոչ։ Կօգնի՞ ՀԱՊԿ-ը՝ ոչ։ Ո՞վ կփրկի, մնում են Ռուսաստանի խաղաղապահները, որոնցից Փաշինյանը որոշել է ազատվել։