Սփյուռքահայությանը կարող է հանդուրժել միայն այն դեպքում, երբ փող է ուղարկում հայրենիք:

Սարգսյանը մտածում է բացառապես իր աթոռի մասին ու, հանուն այդ աթոռի, պատրաստ է զոհաբերել ամեն ինչ ու ամենքին: Դա այդպես է եղել երեկ, այդպես է այսօր, այդպես է լինելու վաղը:

Զոհաբերության պատրաստ մարդն այդ մասին չի հայտարարում: Սուսուփուս պաշտոնին հրաժեշտ է տալիս, ինչի հիմքերը լիուլի եղել են նրա «ողջ գիտակցական կյանքի» ընթացքում: Հիմա՝ առավել ևս:

Սարգսյանն այս վիճակը փոխող չէ։ Եթե փոխի էլ, ապա միայն դեպի վատը։ Նման շռայլություն հայ ժողովուրդը չի կարող իրեն թույլ տալ։

Անկայունության ու լարվածության աղբյուրը Բ26-ում է:

Երբ մայր բուհի կառավարման խորհրդի նախագահը Սերժ Սարգսյանն է, այնտեղ Մարատի նման դասախոսները սպիտակ ագռավ կարող են լինել:

Երևանը Բեյրութի չվերածելու կողմնակիցներն Աշխաբադի մասին լռում են, մինչդեռ խնդիրն Աշխաբադի մեջ է, այլ ոչ թե Բեյրութի: Բեյրութը հետևանք է:

Ոստիկանությունը երեկ վերածվել էր զինված ու կատաղած բանդայի: Քաղաքացիական հագուստով ոստիկանների ներգրավմամբ «Կոլցո» օպերացիա էին իրականացնում Սարի թաղում և Խորենացի փողոցում:

Զրոյական վարկանիշով, թուլացած ու վարկաբեկված անձն այլևս տեղ չի կարող ունենալ կառավարման համակարգում:

Երևի հիմա սրբազան քահանայապետը Վենետիկից «աչքի պոչով» հետևում է, թե ինչ է կատարվում «առաջին քրիստոնյա երկրում»:

Ապրիլյան մարտերից հետո մենք հայտնվել էինք լրիվ այլ Հայաստանում, բայց իշխանությունները դասեր չքաղեցին ու հետևություններ չարեցին։ ՊՊԾ տարածքի գրավումից հետո Հայաստանը կրկին այլ է դարձել։

Եթե «Վերջի բոլշևիկն» ուզում է լրիվ հանգիստ լինել և շարունակել իր գիծը, ապա պետք է բերման ենթարկի 2 միլիոն մարդու և նրանց հավերժ պահի բանտախցում:

Արմատական փոփոխությունները, անգամ՝ սովորական փոփոխություններն ու Սերժ Սարգսյանը իրար հակացուցված են:

Սարգսյանի հեռացումն ամեն մեկն իր ձևով է պատկերացնում, բայց կա համընդհանուր կարծիք, որ նա ու ՀՀ շահերը խոր հակասության մեջ են։

ՀՀԿ ղեկավարն իր վարած քաղաքականությամբ դարձել է զինված ապստամբության և հեղափոխության թիվ մեկ պատվիրատուն։

Սերժ Սարգսյանը շարունակում է ձեւացնել, թե, իբր, երկրում ոչինչ չի պատահել, ու իրեն փորձում է պահել «բան էլ չկա» ոճի մեջ:

Նա հերոսներին կարող է արժեզրկել այն աստիճան, որ նրանք հանրության աչքում վերածվեն «մանրադրամի»:

Սերժ Սարգսյանը կարծում է, թե այս իրավիճակն արդեն ավելի երկար է տևում, քան մենք կարող ենք մեզ թույլ տալ: Վեց օր ժողովուրդն իրեն է փնտրում, իսկ ինքը հիմա ասում է, որ այսքան երկար ձգելն էլ մի բան չի: