Հանուն հավերժական Հայաստանի։ ՄԱՐՏԱԿԱՆ տրամադրությամբ, մինչև ՀԱՂԹԱՆԱԿ։

Դուք շարունակում եք դավաճանել Հայրենիքին որքան կարող եք, բայց դրա վերջն էլ գալու է։

Նայելու են, որ հասկանան՝ պետություն ուզո՞ւմ ենք ունենալ, թե՞ ձեռքներս լվացել ենք ինքներս մեր ճակատագիրը որոշելու գործընթացից։

Նիկոլ Փաշինյանը ոչ թե բանակցությունների սեղանին է բերում Արցախը, այլ Արցախը հանձնում է և ասում է գնացեք ինքներդ քննարկեք, դուք ինչ կարող եք անել Ադրբեջանի կազմում։

Պետք է փոխվի բանակցողը, որպեսզի Հայաստանը հանդես չգա պարտության դեմքով:

Արցախն առաջնագիծ է, որտեղ հայը դարեր շարունակ մաքառել և այսօր էլ պայքարում է ոչ միայն իր լինելիության իրավունքը։

Եթե դու ասում ես, որ չես տեսնում Արցախն Ադրբեջանի կազմում, ապա ավտոմատ դառնում ես ՀՀ օրվա իշխանությունների թշնամին։

Սա խնդիր է ինչպես պաշտպանական առումով, այնպես էլ Սյունիքի մի շարք բնակավայրերի բնականոն կյանքի ու զարգացման համար։

Մենք մնացինք մեր ցավերի, կորուստների, տագնապների ու մեր բոցկլտացող զայրույթի մեջ։

Արցախի այս հրաշք երեխաները յուրաքանչյուրիս պաշտպանության և աջակցության կարիքն ունեն:

Կոմերսանտը համատեղ ճաշին անդրադառնալիս գրել է, թե Փաշինյանն ու Ալիևը կարող էին չմնալ ճաշի, բայց մնացել են։

Նոյեմբերի 5ին, 15:00 լինել Ֆրանսիայի հրապարակում, հանուն Արցախի՝ հանուն Հայաստանի անվտանգության։

Օտարելով Արցախը՝ ոչնչացնում ենք Հայաստանը։

Նոյեմբերի 5-ից հետո չեմ ուզում, որ լինի մարդ, որը ֆիզիկապես կարող էր ներկա լինել հանրահավաքին, բայց ծուլանալու կամ այլ անհարգելի պատճառով չի ներկայացել։

Իշխանատենչ հրեշին հեռացնելու միակ ճանապարհը պարտադրելն է՝ համազգային ընդվզումը։

Ոստիկանությունը իր բուն գործը՝ հանցագործությունների կանխարգելումն ու նվազեցումը թողած զբաղվել է հանրահավաքաները, անհնազանդության և բողոքի խաղաղ ակցիաները ցրելով, քաղաքացիների նկատմամբ քաղաքական հետապնդումներ և բռնաճնշումներ իրականացնելով։

ՌԴ-ի քաղաքական շահերից բխում էր, բխում է և առայժմ բխելու է «Ղարաբաղյան կոնֆլիտի» և «Խաղաղության պայմանագրի» սառեցումը:

«Գնդակահարության ցուցակում» Ղազախստանի նախագահ Տոկաևի ընդգրկումը խոսում է այն մասին, որ Կիևի իշխանությունները բարձրացնում են խաղադրույքները, և այլևս իրենց համար որևէ սահմանափակում չեն տեսնում։