Հայ հանրությունն այսօր պիտի ընտրություն կատարի՝ փրկել Հայաստա՞նը, թե՞ նպաստել Գուրգեն Արսենյանի հարստացմանը՝ հայ ժողովրդի կործանման հաշվին:

Քո թշնամին քո սահմանների մատույցներում 8 երկրի մասնակցությամբ զորավարժություն է անում ու հետն էլ շեշտում՝ Հայաստանի սահմանին, որը նույնն է, թե՝ Հայաստանի դեմ, նշանակում է, որ քեզ մեծ աղետ է սպասում։

Չափազանց անլուրջ է այդ նշանակումից 2 ամիս անց սկսել հետին թվով պատճառներ, ռիսկեր քննարկել։

Նպատակ ունեն ռուս խաղաղապահներին հեռացնել և հայաթափել Արցախը։ Այսինքն նույնը, ինչ Ադրբեջանն ու Հայաստանի դավաճան իշխանությունը։

Կա հետագա ընթացքի 2 տարբերակ։

Հայաստանում սաստկացող բռնաճնշումներն ունեն մի քանի նպատակներ։

Մենք չենք դիմանում, քանզի դիմանալ, նշանակում է համակերպվել, թուլանալ... Մենք համբերում ենք, քանզի դա պայքար է։

Խաղի նպատակը անփոփոխ է` ինչքան հնարավոր է երկար մնալ իշխանության։

Այդ իշխանությունները իրենց հերթական խայտառակ ու բարոյական նորմեր չճանաչող գործողությունն արեցին։

Էս նիկոլիզմը, թվում էր թե, գոնե այս վիճակներում պետք է կենսունակ չլիներ:

Սրա հետևանքով Ադրբեջանն առանց խնդիրների ոչ միայն վերահսկում, այլ ցանկացած պահի Հայաստանից Արցախ մտնող էլեկտրագիծը շարքից հանելու հնարավորություն ունի։

Նայեք ուկրաինային և մոտավոր բազմապատկած պատկերացրեք` ինչի կարող է երկիրը հասցնել նոկոլը:

Ես այլ նման պետություն չգիտեմ, որ իր հայրենակիցներին թողնի բախտի քմահաճույքին, ցեղասպանության վտանգի տակ։

Որքան էլ ոմանց ականջահաճո չթվա, բայց մեր իսկ ցավալի փորձը ցույց տվեց, որ մեր կողմից ոչմիթիզականությունն ուղղակի այլընտրանք չունի, քանզի թշնամին հենց ինքն է ոչմիթիզական։

Ունենք քիչ ժամանակ՝ կանգնեցնելու աղետը, դրանից հետո պետք է գնա ներպետական առողջացում և իհարկե, կոշտ «ռազբորկա»՝ թե ինչո´ւ 30 տարում մենք հասանք այս հանգրվանին։

Համաձայն լինել սեփական ճակատագիրը Ադրբեջանին հանձնելո՞ւն, թե՞ ֆիզիկական ոչնչացմանը։

Իսկ մե՞նք։ Դե մենք նստած խոզի բուդ ենք ուտում, ու նիկոլի նման մեղադրում ռուսներին, որ մեզանից ավելի հայ չեն։

Մեր թշնամին նույնն է, նույնն է մեր իղձը, նույնն է մեր կամքը․․։