Պատմությունը կրկնվում է...

Կրկին ու կրկին պետք է խփենք զանգերը:

Վերջապես տեղի ունեցավ «Թավշյա» հեղափոխության իրական շահառուների հանդիպումը։

Նիկոլ Փաշինյանը սկսել է ինտենսիվացնել իր հակառուսական կեցվածքը:

Աշխարհ,աշխարհ, վայ փուչ աշխարհ։

Համազգային ինքնասպանության ավելի մեծ «ֆլեշ–մոբ» դժվար է պատկերացնել։ Փափուկ ուժի ապուշացման տեխնոլոգիան, փաստորեն, հրաշքներ է գործում։ Գեբելսի ոսկորներն անվերջ պտույտների մեջ են հայտնվել։

Նա Հայաստանի ապագա հնարավոր կործանման հիմնավորման հիմքը փորձեց դնել, որպեսզի այս հարցում էլ մեղքը գցի նախկինների վրա:

Նիկոլի նպատակն է մարդկանց համոզել, որ հայը հաղթելու, պայքարելու, կռիվ հաղթելու շանս այլևս չունի։

Եթե անկեղծ, ես չեմ զարմանում։

Ինչո՞ւ են բոլորը մեղավոր, իսկ Նիկոլը՝ խեղճ։

Ադրբեջանը կտրուկ մերժել է Մադրիդյան փաստաթուղթը՝ համարելով այն խիստ պրոհայկական:

Եթե «նախկինները» ճանաչել են Արցախն Ադրբեջանի կազմում, ինչո՞ւ է Ալիևն իրեն պատռում։

Օրվա իշխանությունները վերջնական ասում են, որ հրաժարվում են Արցախից։

«Լեզվի սայթաքման» միջոցով բանակցություններում տեղ է թողնում նաև Հայաստանն Ադրբեջանի մաս ճանաչելու հեռանկարին։

Լինել ազգանունով հայ և ՀՀ քաղաքացի ու երազել Ռուսաստանի պարտությունը պատերազմում, ցանկանալ Իրանում ներքաղաքական լարվածություն, նշանակում է ցանկանալ ու երազել Հայաստանի ու Արցախի կործանումը։

Քանի որ հավաստի աղբյուրը արդեն երկու օր է` բաց տեքստով գուժում է ապագա աղետը, ապա սուր խնդիր է առաջանում` նույնքան բաց ներկայացնելու իրավիճակը։

Անհամաձայնությունների վերաբերյալ Արցախի ղեկավարությունը պետք է առավել հստակ խոսի և բաց ասի, թե ինչի վերաբերյալ է մոտեցումների տարբերությունը։