«Հարավային Օսիայի իշխանությունները քաղաքական կարևոր քայլ համարեցին քաղաքական ընտրություններին լավ պատրաստվելն ու ամեն ինչ արեցին, որպեսզի թերություններ չունենան, կամ իսպառ վերացնեն դրանք»

Առաջիկա շաբաթներին «Նաբուկո» գազատարի նախագծի իրականացման վերաբերյալ կստորագրվի միջպետական համաձայնագիր։ Այս մասին Բաքվում հայտարարել է նախագծի գլխավոր տնօրեն Ռեյնհարդ Միթչեքը։

Ամերիկացի քաղաքագետ Դավիթ Սմիթը հայտարարել է, որ Վրաստանի NATO մտնելու հարցը որոշվում է Բրյուսելում, այլ ոչ թե Մոսկվայում

Ա. Սարգսյանի կարծիքով՝ որպեսզի Թուրքիային անուղղակի պարտադրենք ավելի լուրջ հարաբերություններ հաստատել Հայաստանի հետ, պետք է նրանց առաջարկենք համատեղ ծրագրեր իրականացնել։

«Հազիվ թե ռազմական գործողությունները լուծեն խնդիրը. անխոհեմության գալարի նոր պտույտը կանցնի և կողմերը վաղ թե ուշ կրկին ստիպված կլինեն նստել բանակցային սեղանի շուրջ»։

«Հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը չափազանց բարդ կլինի։ Խնդիրը միայն Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը չէ»։

«Մենք ողջունում ենք Մինսկի խմբի համանախագահների ջանքերը և հույս ունենք, որ բանակցություններն առաջ կընթանան»։

Արտակ Սարգսյան. «Մոլորակի վրա ոչ մի նորմալ և ազնիվ մարդ չի պատկերացնում, որ թուրքերն ու ադրբեջանցիները այլևս չեն ձգտում միանալ միմյանց և հայկական սեպը վերացնել օրակարգից»:

Երկու երկրների հարաբերությունները երրորդ պետությունով պայմանավորելը միջազգային լսարանի համար ընկալելի չի կարող լինել։ Դա կարող է բացատրվել նաև պանթուրքիստական գաղափարախոսության ազդեցությամբ։

Արտակ Սարգսյան. «Հայաստանը պետք է Թուրքիային հստակ պատասխանի, որ զավթիչն իրավունք չունի զավթիչ կոչելու մի ժողովրդի, որի նկատմամբ կատարել է մարդկությանը հայտնի ամենամեծ ոճիրը»:

Որպես Թուրքիայի հաջորդ նախապայման Ս. Սաֆարյանը նշել է ԼՂ-ի խնդիրը, որն ըստ նրա, օրակարգում դրված է բանավոր կերպով։

Ջավախքի գոյատևումը պետք է փնտրել տարածքային, տնտեսական, ազգային, քաղաքական ինքնավարության մեջ:

Ստանիսլավ Տարասով. «Ադրբեջանը ստիպված է վերանայել սեփական արտաքին քաղաքականության ուղենիշները, որպեսզի չհայտնվի առաջ շարժվող հարավկովկասյան կարգավորվող գործընթացների ճամփեզրին։ Թուրքիան այս ուղղությամբ արդեն քայլ կատարել է»։

Ռուսաստանը տարածաշրջանի հակամարտությունները օգտագործում է Հարավային Կովկասում իր ազդեցությունն ուժեղացնելու համար, ինչը ռեգիոնում հանգեցնում է ուժերի վերադասավորմանը։

Թուրքիան չի հրաժարվել իր նախապայմաններից, ուղղակի, հասկանալով դրանց խոցելիությունը, մերթ ընդ մերթ փոխում է դրանց վերջնագրային բնույթը՝ դրանք դարձնելով ավելի քողարկված։

Սահմանի բացման խնդիրը Հայստանում քննարկելն ընդհանրապես անհիմն է, քանի որ սահմանները փակել է Թուրքիան, հետևաբար Թուրքիան էլ պետք է բացի։ Հարցը ոչ թե բացել չբացելու մեջ է, այլ նրա մեջ պատրա՞ստ ենք արդյոք մենք սահմանի բացմանը, թե՞ ոչ:

Սկիզբը ճիշտ էր, սակայն հունվար-փետրվար ամիսներից արդեն հասկանալի դարձավ, որ Հայաստանի դիվանագիտությունը ֆիասկոյի առաջ է կանգնելու:

Եթե Սահակաշվիլու իշխանության գալու ժամանակ ազգային փոքրամասնությունները հույս էին փայփայում այս «նորերի» հետ, ապա համոզվեցին, որ ո՛չ Սահակաշվիլին, ո՛չ նրանից պառակտված և բեկորների վերածված այսօրվա ընդդիմադիրներն ազգային հարցում չունեն անելիք և ասելիք։