Իրական փոփոխություններ են առաջարկում ոչիշխանական ուժերը՝ առաջին հերթին դեմ լինելով սահմանադրական փոփոխություններին։

Սահմանադրական փոփոխությունները, որոնք նախաձեռնել է Ս. Սարգսյանը, և որոնց նպատակն է սեփական իշխանության վերարտադրության ապահովումը, մեծ վտանգ են Հայաստանի ժողովրդավարացման գործընթացին:

ԴԱՀԿ–ԿԲ–ՃՈ «Բերմուդյան եռանկյունու» ներսում խառնաշփոթ է, պետբյուջե վճարված գումարներն անհետացել են, բայց տուժում է քաղաքացին, որին ստիպում են ապացուցել, որ վճարել է, ասենք, նախորդ տարվա տուգանքը։

Ընկեր Ալվարդն անկեղծ դաշնակցական է։ Եվ եթե նրա անդամությունը դեռևս սառեցված վիճակում է, ապա դա մեծագույն անարդարություն է նրա նկատմամբ։

Սրանք, որ մինչեւ հիմա «ապահով Հայաստան» էին կառուցում, որտեղից երիտասարդությունը փախչում է, հիմա էլ պոռոտախոսում են «ուժեղ Հայաստանի» մասին:

Ղարաբաղում խորհրդարանական կառավարման մոդել էր գործում։ Այդպես էր մինչև 1992 օգոստոս ամիսը, երբ, ի դեպ, հանձնված էր նախկին ԼՂԻՄ տարածքի կեսից ավելին։

Առնվազն 80%-ի դեմ լինելու պարագայում հարցնելու են. «Ցանկանո՞ւմ եք, որ այսօրվա նախագահն այլ կարգավիճակով ցմահ ղեկավարի, թե՞ ոչ»։

Անհրաժեշտ է հրապարակավ գնահատել իշխանությունների վարած ներքին քաղաքական տապալումները, ինչն էլ քողարկելու համար վեց տարի նրանք զբաղված էին արտաքին ճակատում «նախաձեռնողականություն» դրսեւորելու գործով:

Բաղրամյան 26–ում նստել մտածել են, թե ինչպես փոխեն գործող Սահմանադրությունը, որ ՀՅԴ–ի խաթրն առնեն ու չկարողանան վերարտադրվել։ Ու ձևը գտել են...

Դեռ ապրիլին ՀՀԿ ղեկավարը Շարմազանովի շուրթերով հնչեցրել է իր մտքինը։

Նորավանքի վանական համալիրը՝ մարզի ամենաչքնաղ հուշարձաններից մեկը, Վայոց ձորի մարզպետը որոշել է բիզնես ծրագիր դարձնել:

Քաղաքացիական ակտիվությունը նոր դրսևորումներ պետք է ստանա և քաղաքական տեսք ստանա՝ ոչիշխանական ուժերի հետ համատեղ պայքարի տեսքով։ Մեկնարկի օրն ու տեղն էլ գիտեք՝ հոկտեմբերի 10, Ազատության հրապարակ։

Սահմանադրությունը փոխվում է մեկ մարդու համար ու դրա համար էլ փոփոխությունները որակվել են մարդակենտրոն։

Ինչո՞ւ ՀՅԴ–ն չլքեց իշխող կոալիցիան 2005թ. սահմանադրական փոփոխությունների ժամանակ, այլ աջակցեց կիսանախագահական համակարգը պահպանող սահմանադրական փոփոխություններին։

Բաղրամյան 26–ի հաճախորդների մի մասը բացահայտորեն է զբաղվում քաղաքական մարմնավաճառությամբ, քանզի հասկանում է, որ խաղեր տալն իմաստ չունի. ամեն ինչ «ափաշքարա» երևում է։

Հենց այս կեղծ նախաձեռնությունն է բերելու ոչ արհեստական գործընթացների՝ բոլորին վերջնականապես դնելով իրենց տեղը։

Եթե Բաղրամյան 26–ում որոշել են զբաղվել մարդու իրավունքներով, ապա պետք է ամեն գնով դա թույլ չտալ՝ հանուն մարդու իրավունքների պաշտպանության։

Երբ «տոկոս էր խփվում», 18-100 տարեկանները դարձյալ ֆոն էին ապահովում իշխանության համար, այդ թվում նաեւ՝ Թովմասյանի տատիկը: