Ինչի՞ց պետք է վախենա բժիշկը` իր աշխատավարձը օրինական կերպով պաշտպանելու և հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացնելու պարագայում...

Գնաճի կայուն ցածր տեմպը շարունակում է հնարավորինս զսպել տնտեսության աճի հեռանկարը: Բայց այդ մասին պաշտոնապես կիմանանք հոկտեմբերի վերջում, երբ կհրապարակվեն երրորդ եռամսյակի տվյալները։

Նկատեցի՞ք՝ Նիկոլ Փաշինյանն ինչպես «վարպետորեն» շեղեց հարվածի ուղղությունը` խաղարկելով Ամուլսարի «պարտիան»։

Սումգայիթ քաղաքում 1988 թ. փետրվարի 26֊ին թուրք ռամիլները նույն՝ «քաղաքը մաքրել հայ տականքներից» կոչով են իրագործել իրենց ոճրագործությունները։

Կառավարության ծրագրով պլանավորել էին անցկացնել սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։ Հաշվարկները ցույց էին տալիս, որ ՀՀ քաղաքացիների բացարձակ մեծամասնությունը դեմ է վավերացմանը:

Չի բացառվում, որ Արցախի շփման գծում սրացումներ լինեն։ Դա Իբլիդում թուրքերի կողմից վերահսկվող Խայաթ Թահրիր աշ-Շամ կազմակերպության ռմբակոծության պատասխանն էր։

Տնտեսության մեջ արձանագրվող աճը զուտ վիճակագրական ֆենոմեն է, ու իրական կյանքի հետ կա աղճատված կապ։ Տնտեսական աճը նպաստում է գնողունակ պահանջարկի ավելացմանը։

Քանի որ չկա վստահություն, որ այս խամաճիկային իշխանությունը երկար կգոյատևի: Մեզ պետք է նոր քաղաքական ուժ,որը Հայաստանին կապահովի կայուն զարգացում:

Մեր թուրքամետ քաղաքական ուժերի (այդպիսին նույնպես ունենք, արևմտամետ ու ռուսամետ ուժերից բացի) պնդումները, որ մենք երկիր չենք դառնա, քանի դեռ չենք հաշտվել Ադրբեջանի հետ, բոլորովին անհիմն են:

Վստահ ենք, որ հաշվի առնելով Ձեր ներդրումը Նոր Հայաստան կերտելու փառապանծ գործընթացին՝ բանկերը Ձեզ շատ գրավիչ առաջարկ են ներկայացնելու:

Բա որ էդպես լավ եք ամեն ինչ կազմակերպում, ո՞նց է ստացվում, որ խնդիրները պակասելու փոխարեն ավելանում են։

Պետական գործիչն ընդդիմադիր գործչից տարբերվում է նրանով,  որ newsmaker-ից  պետք է վերածվի statemaker-ի, այսինքն՝ պետություն կերտողի՝ հաշվի առնելով Հայաստանի ներկա իրավիճակը։

Հրապարակվեց երկրի սոցիալ–տնտեսական վիճակի հաշվետվությունը՝ 2019թ. հունվար-հուլիսի։
Ահագին սիրուն թվեր են։ Համարյա հեքիաթային։

Շատ ողբերգական կերպար է, այնուամենայնիվ, էս Նիկոլ Փաշինյանը։ <br>Ինչ անում ու ասում է` իր դեմ է շուռ գալիս. «խիյարը» թարս է բուսնում, «կուկուռուզն» էլ` հակառակ կողմից։

Պլատոնն ու Արիստոտելը վիճում էին, բայց համակարծիք էին մեկ հարցում՝ պետությունը պետք է կառավարեն արժանավորները, իսկ եթե այն հայտնվի պլեբսի ձեռքում, ապա կայլասերվի ու կկործանվի:

Ճանապարհային ոստիկանության ուժերը օգտագործված էին հրապարակի ճանապարհները փակելու համար, իսկ մնացած մասը, բնականաբար, բարդակ էր. ՃՈ-ի հետք անգամ չկար։

Դուք մենակ պատկերացրեք էդ պահը, էլի... ինքը գիտի, ինքը վստահ է, որ ինչ անում է՝ պողոսներից բացի՝ դրան ոչ ոք լուրջ չի վերաբերվում:

Տնտեսական հեղափոխության համար պետություն կառուցե՛ք, ա՛յ անմեղսունակներ, կոռուպցիայի դեմ պայքարե՛ք (ոչ թե խոսքով, այլ իսկականից), մենաշնորհները վերացրե՛ք։