Սահմանադրական դատարանը, «թավշիստների» տևական շանտաժին, «անմարդկային ճնշումներին» հակառակ, իր մեջ ուժ գտավ։

Մնաց Ամուլսարի տակից էլ դուրս գա, ինչը շատ դժվար գործ է։

Մեզ հասցրել են մի իրավիճակի, ուր ստիպված ես ուրախանալ ի սկզբանե աբսուրդի ծայրաստիճան կետին հասած իրողությունների վրա։

Հայաստանում «մեկ դերասանի թատրոնը» ապագա չէ երկրի և ժողովրդի համար։

Երբ սորոսական մեկը լկտի ու մեր պետական շահերին վնասակար հայտարարություն է անում, ես չեմ զարմանում:

Հետո էդ մեկին պատժեցին, բայց մարդիկ իրանց վրա զգացին տնտեսական լուրջ խնդիրներ։

Նման են բոլոր բակերում հանդիպող այն անհամ երեխեքին, որոնք քանի մարդ չկա ջարդում են մյուսների սարքած ձներմարդուն։

Ով ասես չի մասնակցում՝ էլ նախարար, էլ պատգամավոր, անգամ՝ դիտորդ:

Եթե պետական մարմիններն առաջնորդվեն Տիգրան Եգորյանի կոչով, ապա արդարադատության դեմ ուղղված հանցագործություն կանեն։

Հիմա ընդամենը տեխնիկական իներցիայի շրջանն է, մինչև խորհրդարանի ցրվելը։

Լսվում է. «արա՛, բայց ջոկո՞ւմ եք դուք ով եք», արձագանքը` ջոկում ենք, ջոկում ենք։

Եթե ՌԴ-ի հետ հարաբերություններն էլ ավելի վատանան, ապա դա միմիայն մեր իշխանությունների և անձամբ Նիկոլ Փաշինյանի մեղքով է լինելու:

Հայաստանյան առաջին Գաբունիան Դանիել Իոաննիսյանն է:

Մենք առ այսօր չգիտենք, թե որքան առաջին դասարանցի գնաց դպրոց։

Եկեղեցու դարպասից դուրս «լևի» մոմ առնելու ու դրանով ծանր մեղքերի քավություն ուզելու պես էժանոտ։

Ո՞ւր եք, չկաք, պողոսներին էլ շոու չունե՞ք ցուցադրելու, Էլ չկա՞ նախկին էնտուզիազմը։

Դիմում եմ Ձեզ որպես Վարչապետը Վարչապետին, քանի որ ինչպես չեն լինում Հանրապետության նախկին Նախագահներ, այնպես էլ չեն լինում նախկին Վարչապետներ:

Իրեն փաստաբան համարող, բայց իրականում Ջհանգիրյանի ու Վահեի ձագ, համատեղությամբ նաև կամակատար։