Այլևս արագ տեմպերով սկսել է կորցնել իշխանության իրականացման (փողոցային ճնշման) իր հիմնական գործիքակազմը:

Հայկ Մարությանի կողմից աղբավայրի և գազազած կենդանիների քաղաքի վերածված Երևանի մասին:

Նրան, ով սրա-նրա վրա գրելով առնետի կյանքով է քարշ տվել իր գոյությունը, ով շարունակում է Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ազգակործան ծրագիրը։

Իշխանության եկած ուժերը՝ սկսած վարչապետից մինչև նրա աներձագ, չեն կրում ազգային միասնության գաղափարը:

Հին սկզբունք է, ով շարադրում է պատմությունը, ապագան նրանն է՝ նա կլինի «սպիտակը», իսկ մնացածը՝ «սևերը»։

Հայաստանի նման երկրում, որտեղ բնակչության մեծ մասն աղքատ է կամ մոտ է աղքատության շեմին, դա նորմալ չի դիտվում։

Վայելեք ձեր խինկալին և հանգիստ նստեք տեղներդ․ մեղք է էդ «քաղաքապետը», էդ տղային թողեք գնա հորանց տուն։

Կամ էլ, վերջին վարիանտ, պետության կողմից սուբսիդիայով գործող food blogger լիներ․ ափսոս հետո չի կարա... նստած ա լինելու։

Փաստաբաններին ինչ-որ խելապակասներ անվանում են ռեժիմի նախկին կամակատարներ և մոլորյալներ․ իրենք հանդգնել են ներկայումս պաշտպանել նաև դատավոր Դավիթ Գրիգորյանին։

Ինչպե՞ս կվերաբերվեիք այն բժշկին, որը կմտներ հիվանդասենյակ ու կսկսեր ամբողջ ուժով, ոտքերով ու ձեռքերով հարվածել բուժվողին։

Այցելեք Վերնիսաժ ու զրուցեք իրենց աշխատանքներն այնտեղ վաճառող նկարիչների հետ։ Հետո համադրեք տեղեկություններն ու վիճակագրական տվյալները։

Կան մարդիկ, որոնք եթե անգամ իրենց գրպանում հաղթահարում են աղքատությունը, ապա իրենց ուղեղում և հատկապես որովայնի հատվածում այդ աղքատությունը երբեք չի հաղթահարվում։

Սոնա Աղեկյանը ներկայացրել է ստեղծված հակասանիտարական վիճակի հետևանքները։

Այս ամենը հետևանքն է այն քաղաքականության, որը վարում է Նիկոլ Փաշինյանը՝ թե՛ Հայաստանի ներսում, և թե՛ գործընկերների հետ հարաբերություններում

Իրենց համար կարևոր «ֆորպոստում» հեղաշրջում է տեղի ունեցել, իշխանության է եկել մեկը, ով բոլոր հնարավոր հարթակներով ՌԴ-ի համար սպառնալիք է։

Բայց, ցավոք, քննարկում ենք այն, ինչ այսօր իշխանությունների կողմից մեզ առաջարկված միակ օրակարգն է։

Ցուցմումնքներով ապացուցված է, որ սպանությունների անմիջական հրաման տվողը եղել է Վանո Սիրադեղյանը, որն, ի դեպ, ինքն էլ չհերքեց՝ միայն ասելով, որ ինքը «քավության նոխազ չի դառնա»։

Նույն կամայականությունները, նույն բեզպրեդելը․ մնում է հիշենք մութ ու ցուրտ տարիները։