Ազգայինի անվան տակ մարդկանց մեջ ներարկում են ծայրահեղական գաղափարներ։

Ղարաբաղը երբեք չի եղել անկախ Ադրբեջանի կազմում, ոչ մի ընդհանուր բան չունի Ադրբեջանի հետ։

Հեղափոխությունների ձևն է էդպես, սկզբում թշնամիներին են գլխատում, հետո սկսում են իրար գլխատել ու նոր միայն հերթը հասնում է Պողոս-Դոմինիկներին։

Ու դուք սրանց երկիր եք վստահել, այն էլ պատերազմող երկիր, ու պետություն եք վստահել։

Վահե Գրիգորյանն ընդհանրապես աշխատանքի չի գնում, իրեն մակագրած գործերով չի զբաղվում։

Եթե դու քո հոր նման ամուսին ունենաս, հիշի"ր, երբեք տանը նոր իր չես ունենա։

Մեկ անձի հիվանդագին ամբիցիաների ու բարդույթների ապահովման հիվանդագին փորձեր։

Ու այս աբսուրդը 5 հազար (ըստ որոշ լուրերի 15 հազար ) տարվա ազգը ուտում է։

Ի՞նչն ես ուզում արտահանես Արցախ, Նիկո՛լ: Գրպանային Ազգային Ժողո՞վը: Կիսագրագետ կառավարությու՞նը: Դատարանների վրա ճնշումնե՞րը:

Բայց գտնվում են մարդիկ, այդ թվում` լրագրողներ, որոնք բոլորովին չէին մտահոգվում, երբ Փաշինյանը հրապարակավ մատ էր թափ տալիս դատավորների վրա։

Անդրկովկասում անվտանգության և կայունության խախտումը ՀՀ-ի համար նշանակում է ահռելի կորուստներ։

Զուտ վերնագիր է, դրանից ավելի պետք էլ չի կարդալ: Ընդ որում վերնագիրը թե՛ Պողոսներին է թիրախավորում, և թե՛ Քոչարյանի համակիրներին:

Խիստ զարմանալի են որոշակի վարձատրության դիմաց լիբերալ-ժողովրդավար հռչակված «գործիչների» դիտարկումները։

Այդ մարդը ոնց եղել է ուղեղից բոբիկ լրագրող, այդպես էլ հիմա է դարձել ուղեղից բոբիկ «վարչապետ»։

Հայ զինվորը` մեր աչքի լույսը, զինվորական պատիվ է տալիս... կարգին Հայկոյի՞ն:

Իսկ ցանկացած ճգնաժամ իր հետ ոչ միայն ռիսկեր է բերում, այլ նաև նոր հնարավորություններ։

Փչացած ձայնապնակի պես տարբեր տարիքներում կրկնում էր նույն բանը՝ թալանել են, կպատժենք, ամբողջ թալանածը հետ կբերենք։

Սա այլևս ծիծաղելի չէ, սա արդեն դառնում է վտանգավոր․ դու ո՛չ Արցախն ես ճանաչում, ո՛չ արցախցուն, ոչ էլ պատմություն գիտես։