Հեռուստամարաթոն-2019-ն այս տարի անցավ ընդգծված «հայաստանակենտրոն» կարգախոսով. «Ես իմ անուշ Հայաստանի»։

Բայց մաքուր հայրենով ասացին՝ կոռուպցիան վերացվել է, վերջ, հանկարծ չմտածեք, թե կոռուպցիա կա:

Ռեժիմն իրեն պահում է տնվորի, ժամանակավորի հոգեբանությամբ, երկիրը գրաված «քոչվոր նվաճողի» պես։

Տարված իրենց խաղերով՝ շատ ուշ են նկատում, թե ոնց «միամիտ և մոլորյալ» հասարակության կողմից շպրտվում են աղբամանը։

Մեր դեպքում, կարծում եմ, անհրաժեշտ է հնարավորինս նրբանկատորեն մոտենալ զինվորական ծառայության հետ կապված կարգավորումներ առաջարկելիս։

Պետության հաշվին ուտում-խմում են՝ չանելով ոչ մի գործ, չգրանցելով ոչ մի արդյունք։

Թող Ձեր հեռախոսն էլ գողանան, որտեղ երեխաների նկարներ, վիդեոներ և ամբողջ կյանքն է պահվում:

Նախ էդ մանկլավիկների տերը նա է, բացի այդ՝ վերջինս կարող է հեռացնել կոնկրետ անձի՝ փոխարինելով մեկ այլ անորակով։

Թե չէ ըստ հարմարության չի լինում` առավոտ կա, երեկոյան չկա։

Ո՞ւմ ջրաղացին է ջուր լցնում պատգամավոր Հայկ Սարգսյանը։

Չեմ ողջունում օլիգարխներին որպես գործարար ընդունելու Նիկոլի գործելաոճը։

Հանուն իր իշխանության պահպանման և հասունացող սկանդալը իրենից հեռու պահելու՝ Փաշինյանը շուտով կազատվի Հայկից:

Չի էլ խորանա, որ 4,5 միլիոնը, մեկ է, ավելի մեծ թիվ է կազմում, քան 100 հատ Սերժ Թանկյանի ամբողջ կյանքի ընթացքում տրամադրած ամսական 23 դոլարը։

Գործընկեր պետությունների հետ ունեցած հարաբերությունները հասցրել է բավականին ցածր մակարդակի։

Փաշինյանի վարչակարգն ուղղակի մսխում է երկրի պետական բյուջեն` այդ ամենն իրականացնելով տարաբնույթ սխեմաներով:

Ցանկացած պետության յուրաքանչյուր պատմական փուլում իշխանության ձևավորման կենտրոնական հարցն այն է, թե ո՞վ է տիրապետում խոշոր սեփականությունը, ո՞վ է այն վերաբաշխում և թելադրում տնտեսությանը:

Ուղիղ եթերով ցույց է տալիս մի փաստաթուղթ, որը իբրև ստորագրել է Հրաչյա Սարգսյանը, բայց փաստաթղթում պարզ երևում է իր անուն ազգանունը։

Ես էլ, կմնամ-կմնամ` մի «անպատեհ» բան կհիշեմ Նիկոլ Ամենափրկչի «բանք մեծացից»։