Փաստորեն այս հարցում էլ ընդդիմությունը ճիշտ դուրս եկավ:

Հնչող հայտարարություններն ու իրականացվող քայլերը երկու հիմնական պատճառ կարող են ունենալ։

Եթե ոչ ասելու պահին, ապա որոշ ժամանակ անց այն սուտ է դառնում։

Եթե Հայաստանը ունենար ԱԱԾ, հիմա Արսեն Խառատյանն ու Նիկոլ Փաշինյանը ԿԳԲ-ի պադվալում պիտի լինեին։

Էլ տուն տունիկ խաղալ չկա։

Մեկդ բացատրեք, որ թվերը ասելով չի։

Այս ամենի հաշիվը դեռ բաց է, բայց հատուցման ժամը հեռու չէ:

Նա չհերքեց այն, ինչը գրում է ադրբեջանական մամուլը ու բարբաջում նրանց նախագահը։

Այլապես վարչապետը պարտավոր է հրաժարական տալ։

Մարդը ուղիղ տեքստով ասաց, որ ադրբեջանցիները «կոնֆիդենցիալ ինֆորմացիա» են բացահայտում։

Միայն «քաղաքական հերձումը» (իշխանափոխություն) թույլ կտա մեզ պարզել իրականությունը:

Ալիևը խայտառակ ելույթ է ունեցել ՄԱԿ-ում Հայաստանի դեմ:

Ալիևը, օգտվելով արտաքին քաղաքական ոլորտում և մասնավորապես բանակցություններում պաշտոնական Երևանի թույլ տված կոպիտ սխալներից, բանակցային գործընթացի վիժեցումը մեր վրա գցելու, պատերազմի պատասխանատվությունը մեր վրա դնելու և Թուրքիային խաղի մեջ ներգրավելու հսկայական հնարավորություն է ստացել։

Ամենապարզ բաների մասին ստող Փաշինյանի թիմն ասում է՝ մի հավատացեք ադրբեջանցիներին։

Ակնհայտ է դառնում, որ Ադրբեջանը պատերազմ է հրահրում։

Դա ապացուցում է մեր իշխանությունների պրիմիտիվությունը և տկարամտությունը։

Ադրբեջանական քարոզչամեքենային հավատալն ու հղում անելն այսօրվա իշխանավորների «շնորհն» է:

Եթե էս անգամ էլ կոշտ արձագանք չեղավ մերոնց կողմից, այդ դեպքում անհանգստությանս առիթն արմատավորվում է։