Իսկ Փաշինյանի «իրական կոմպրոմատները» դեռ ճամփին են։

Փաստորեն, սպառողին հասնում է ջրի մոտ 23.7 %-ը:

Այսօր սահմաններ են հատվել ու իրավիճակ է փոխվել։

Քաղաքացին էլ ասում է՝ դե ինչ անի խեղճ մարդը, հո չի ճղվելու։

Արցախի ինքնորոշման իրավունքի մասին լռելը վտանգավոր է:

Որովհետև Հայաստանում պետք չեն ուժեր, ովքեր ռուսական վեկտորի կարևորությունն են ընդգծում։

Ադրբեջանցիների՞ հետ է հայամետությունը քննարկում։

«Ամեն մի քվեն, «Իմ քայլը» դաշինքին տրված, կրակոց է եղել Արցախի վրա»։

Մնում է պարզել, թե գոնե դատախազությունում կա՞ արդյոք մեկ աշխատակից, ով անկեղծորեն հավատում է դրան։

Ինչ-որ պահի ինչպես բյուջեն, այնպես էլ այս տարածքները պատահականորեն հայտնվել են իր տնօրինությա տակ։

Դատախազությունը չի հրաժարվում իրավունքի բռնաբարման անօրեն ու անբարո գործելաոճից։

Ինձ էլ է հետաքրքիր, թե այդ ինչ հարցեր ունի ՊԵԿ-ի 21-րդ բաժինը ինձ՝ մարդու, որ երբևէ չի զբաղվել ու չի զբաղվում բիզնեսով։

Տարածաշրջանային լարված իրադրության պայմաններում տեղեկատվական գործիքների ճիշտ և օպերատիվ կիրառումն առանձնահատուկ նշանակություն ունի:

Ամեն դեպքում 60-ն անց անձին միջին ծանրության հանցանքի համար կալանավորելուց մի 10 անգամ պետք է մտածել։

Ուրեմն, ինչից է վախենում Նիկոլ Փաշինյանը։

2018 թ․ գարնանը ինձ սթափության կոչեր անող ընկերներս ճիշտ էին, ես սխալվեցի։

2018 թ․ իշխանափոխության սեփականատերը ոչ թե ժողովուրդն է, այլ Ալիևը և պանթուրքիստական ուժերը։

Արցախը մեր միակ օրակարգն է, հասկացի ի վերջո, Նիկո՛լ։