Առաջին հերթին մեզ պետք չեն մեզ զինաթափող արժեքները։

Թշնամին հասավ Խուդաֆերին, ու դրանից հետո նոր «լրագրողը» հասկացավ, որ վիճակն օրհասական է։

Այ բալամ, հազար ասինք՝ քեզ խաբում են։ Մեկ Հադրութ են գրավում, մեկ չգիտեմ ինչ։

Իրանն այսօր ԱԳՆ խոսնակի մակարդակով իրենց մեղադրել է մերձավորարևելյան ահաբեկիչների գործելաոճ որդեգրելու մեջ։

Սա ազգային սուգ է, սա պատերազմի անվան տակ ցեղասպանություն է:

2016-2019թթ. Իտալիայից Ադրբեջանի ներմուծումն աճել է տարեկան միջինը 10 տոկոսով։

Հիմնական կռվախնձորը Ադրբեջանն է, այլ ոչ թե Արցախը: Սա շատ կարևոր է հասկանալ։

1918-ին էլ կար նահանջ, 1941թ. էլ կար նահանջ, 1992թ. էլ կար նահանջ, բայց բոլոր այդ դեպքերում վերջում եղավ հաղթանակ։

Մենք պատրաստվում ենք հաղթել այս մարտում։

ՉԵՄ ԼԻԱԶՈՐՈՒՄ Հայաստանի Հանրապետությունը ներկայացնող որևէ անձի կնքել նման գործարք:

Պետք է հաշվի առնենք նաև նախորդ երկու պատերազմներում տարած հաղթանակների փորձը:

Ես էլ լուռ սգալու իրավունք եւ ուժ չունեմ, որդուս արյունը հրամայում է։

Բարձր զանգեր դեռ կհնչեն, դա Ձեզ վստահեցնում եմ: Սա, ի դեպ:

Միակուսակցական կառավարությունից պետք է հրաժարվել։ Դա իշխանության հարց չէ։

Կանաց ջոկատ են կազմել, արդեն 100 հոգի գրանցվել է։

Ներող եղեք, քրեական ենթամշակույթի բառապաշարից օգտվելու համար։

Իրականում ռազմաճակատում հրադադար չկա, պատերազմը նույն թափով շարունակվում է։

Ամեն րոպեն կարևոր է քայլ անելու համար, վճռական քայլ անելու համար։