Ապրիլի 23-ին Հանրապետության հրապարակում հայ ժողովուրդը, ի լուր աշխարհի, ևս մեկ անգամ վերահաստատեց պայքարելու և հավերժ լինելու իր կամքն ու վճռականությունը։

Չավուշօղլուն ձեռքի շարժումներով անգամ ասում է՝ հավատարիմ է հայերին կոտորելու քաղաքականությանը։

Այդ օրակարգը թաղվում է, պետք է թաղվի նաև դրա հեղինակների քաղաքական գոյությունը:

Հայ Մարդը ցույց տվեց իր վերաբերմունքը թուրք-ադրբեջանական խաղաղության դարաշրջանին:

Պայթել է հակահետևակային ական:

Թե ինչ եղավ հետո՝ տեսանք բոլորս։

Ալիևի հետ միասին, հայ ժողովուրդին սպառնում է նաև... Նիկոլ Փաշինյանը:

Ո՛չ թուրքական ֆաշիզմին, ո՛չ փաշիզմին, սատար կանգնենք Հայաստանին։

Այս անփառունակ քարոզչությանն առավել ակտիվ ներգրավել են հարակից ծաղրածուներին։

Գիտե՞ք՝ ում համար եմ դնում. թուրքի հետ բարեկամություն անելուն հավատացողների ու ջատագովների ու քարոզողների:

Էս խոսքերի հեղինակը մի քանի օր առաջ ԱԺ ամբիոնից հայտարարում էր, որ ինքը դավաճանությունից էլ վատ բան է արել՝ սխալվել է, որ ժողովրդին չի ասել, թե ինչ ամպեր են կուտակվում Արցախի գլխին:

Արի՛, եթե կողմ ես ուժեղ Հայաստան և Արցախ ունենալուն: Միասին ցույց տանք և՛ արտաքին, և՛ ներքին թշնամուն, որ հայ ազգը չի՛ հանձնվելու:

Նիկոլն ասում է՝ ալիևը ճիշտ է ասում, մեզ պետոթյուն պետք չէ, խաղաղության օրակարգը, նույնն է թե Հայկական պետության վերացումն ու Արցախի հայաթափումը։

Խոսա էն վզկալիդ մասին, որ նիկոլը հագցրել ա վզիդ ու երբ ուզում՝ ձգում ա․․․

Հատուկ հանձնարարություններ կատարող այդ անձնավորությունը կդառնա մի ուրույն օրինակ, թե ինչպիսին չպիտի լինի քաղաքական գործիչը և տղամարդն ընդհանրապես:

Ակնհայտ էր, որ Մոսկվան ուզում է ինքը դառնալ այս գործընթացի միակ մոդերատորը:

Այս կարևորագույն գործընթացում Հայաստանի իշխանությունը զոհի կարգավիճակով հետևում է, թե ով իրեն ինչպես է պատժելու, սակայն խնդիրն այն է, որ դրանից տուժելու է Հայաստանն ու Արցախը։

Փաշինյանը գիտի, որ խաղաղության անվան տակ իր շարունակական միակողմանի զիջումներն Ադրբեջանին ու Թուրքիային հանցանք են ազգի առաջ, հանցանք են հազարավոր նահատակ հերոսների առաջ, հանցանք են գալիք սերունդների առաջ։