Ներեցեք, մոռացել էի. երկու դեպքում էլ հայտարարված բաց, թափանցիկ մրցույթներում, արժանիորեն հաղթել են «Սանիթեքն» ու «Էլարդը»․․․

Հայ հասարակությանը մոլորեցնել շարունակելու ցինիկ փորձեր, առավել եւս, որ այս ազգի մեջ էմոցիոնալ մանկամիտների պակաս երբեք չի եղել. պատրաստ են ծափահարել ամեն տեսակի շառլատաններին...

Եթե այնպես ստացվի, որ ամբոխի սիրելին, ի վերջո, հայտնվի ամբոխի ոտքերի տակ, ինքս ամեն ինչ անելու եմ, որպեսզի պաշտպանեմ նրան հանցագործ, դավաճան ու անգլուխ ամբոխից։

Այս ամենի հետևանքով Հայաստանը հայտ է ներկայացնում՝ դառնալու հետամնաց աֆրիկյան երկիր, որտեղ խոշոր միջազգային ներդրումները քաղաքական խաղաքարտ են հանդիսանում։

Իսկ եթե ձեզ՝ խենթուկներիդ, թվում է որ, ահա՜, պարզեցիք, թե որտեղից էին զորքերը բերվել Երևան 2008–ին, ապա նորից облом. այդ հարցը արդեն պարզաբանվել ու քննարկվել է։

Հետևելով տարբեր տրամաչափի հասարակական, քաղաքական գործիչների, վերլուծաբանների, փորձանքագետների (ներեցեք փորձագետների) «լրջագույն» կարծիքներին։

Իշխանությունները «հեղափոխության» առաջին իսկ օրերից վարպետորեն ներդրել են ֆեյք օգտատերերի բանակը, որը դարձավ մարդկանց մտածելակերպի վրա ազդելու ամենալավ միջոցը։

Միտինգային տրամադրությունները մեզ շարունակելու են խանգարել: Խանգարել` լսելու մասնագիտական կարծինքներն ու դրանց հիման վրա եզրակացության հանգել:

Ներմուծումը արտահանմանը գերազանցել է 3381.5203 տոննայով կամ 9984 հազար դոլարով, ինչը ԴԱՌԸ զգացողություններ է առաջացնում ներմուծած շոկոլադն ԱՆՈՒՇ անելուց հետո։

Երկրի կառավարությունը 400 հազար դոլարից մի փոքր պակաս վճարելով՝ միջազգային կազմակերպության կարծիք պատվիրել։ Մասնագիտական կարծիք։ 

ԱՄՆ–ին Փաշինյանի գլխավորած Հայաստանը հետաքրքրում է Ջոն Բոլթոնի պլանի շրջանակներում։ Արցախը պետք է անցնի Ադրբեջանին, որպեսզի վերջինս միանա հակաիրանական կոալիցիային։

Ճանապարհային երթևեկության որակը, միմյանց հարգելն ու չհարգելը, կանոնների պահպանումը կամ չպահպանումը ցույց են տալիս այն, թե ինչ է փոխվել իշխանափոխությունից հետո։

Իշխանության լեգիտիմությունը կառուցվում է ոչ թե նոր արժեքների, «Նոր Հայաստանի» համար, այլ 2008-ի դեպքերի վրա։ Էականը ոչ թե ճշմարտության փնտրտուքն է, այլ իշխելու իրավունքը հաստատելը։

Միայն անառողջ հասարակական հարաբերությունների պայմաններում է հնարավոր ունենալ հասարակության այն աստիճան բևեռացում, որ փոխադարձ անհանդուրժողականությունն ու թշնամանքը վերածվեն քրոնիկ հիվանդության:

Գնահատելի է, որ մեր հարգելի գործընկերները տիրապետում են մեղմասացության (էվֆեմիզմի) նուրբ արվեստին, բայց վատ է, որ այդ հարցում հետևողական չեն։

1920 թվականը արդեն հերիք էր, որ մենք առանց Սահակաշվիլու էլ լուրջ հետևություն անեինք: Սակայն իրականում նույնիսկ մեր վերնախավի 90 տոկոսը չգիտի սեփական պատմությունը։

Թիրախներն ընտրված են բնավ ոչ պատահականորեն։Հ երոսներին հանցագործների վերածելու քարոզչական ձեռնարկման հեղինակները կատարում են վարչապետի անձնական պատվերը։

Նիկոլը փորձում է այդ հաջողությունները վերագրել իրեն՝ հասարակության առավել տգետ և վերլուծելու կարողություն չունեցող շերտերի մոտ տպավորություն ստեղծելու համար։