Ադրբեջանի և Թուրքիայի կողմից ԼՂ-ի շուրջ ձեռքբերված միակողմանի հաղթանակը չի բերում խաղաղության, այլ՝ նոր հակամարտությունների և առճակատման։

Սահմանին սրացումը ցույց է տալիս, որ կողմերը չափազանց հեռու են հակամարտության էջը փակելուց, և որ ղարաբաղյան հարցը խնդրի միակ պատճառը չէր: 

Փաշինյանը գիտակցաբար լուծարում է ՀՀ երրորդ հանրապետությունը, որ ոչնչանա այն հայցվորը, որն ապագայում կարող է հայց ներկայացնել նրա դեմ:

Երևանի ոչ լեգիտիմ իշխանությունը «օդից վերցրած» որոշումներ է կայացնում, միայն թանկացումներ է բերում ու անգրագետ է կառավարում:

Փաշինյանը հիմա դարձել է նյարդային ու կասկածամիտ։ Վախենում է բոլորից: Վախից էլ հարձակման է անցել բոլորի վրա։

ՀՀ-ն կատարում է ԵՄ-ի որոշակի պատվեր: Այն կօգտագործվի որպես Ուկրաինա։ Եթե Հայաստանը դուրս գա ՀԱՊԿ-ից, դա նոր զինված առճակատում կառաջացնի։

Արևմուտքին պետք է Կովկասում իրավիճակի ապակայունացում, որ լրացուցիչ լարվածություն առաջացնի ՌԴ-ի համար։ Հայաստանից նրանց ոչ մի այլ բան պետք չէ։

Ալիևի օրակարգը սպասարկող Փաշինյանը պատրաստվում է փոխել Հայաստանի սահմանադրությունը, ինչը կնշանակի մեր պետության հիմքերի վերացում։

Անկախության հռչակագրի հղումներից հրաժարվելը հավասարազոր է Երրորդ Հանրապետության մահվան վկայականը ստորագրելուն։

Ալիևն ու Փաշինյանը նույն տեքստերն են արտաբերել ՀՀ Սահմանադրությունը փոխելու և Անկախության հռչակագրից հրաժարվելու անհրաժեշտության մասին։

ՀՀ-ի գործողությունների հետևանքները Փաշինյանը մինչև վերջ չի հասկանում: Նրա հետ խաղում են որքան հնարավոր է՝ Ռուսաստանին զայրացնելու համար։

Իրական «Խաղաղության» կուսակցությունը պետք է փոխարինի նիկոլական «Պատերազմի ու պարտության» կուսակցությանը։

Պատերազմում կրած պարտությունից հետո Փաշինյանին ընտրողները, միաժամանակ նաև մնացած բոլոր հայերը նրա կառավարման արդյունքները կստանան իրենց գլխին։ 

Փաշինյանը տանում է պարտության համար իրեն և իր կողմնակիցներին արդարացնելու գիծը։ Ռազմական ու քաղաքական պարտությանը Փաշինյանի խղճի վրա է։

Արևմուտքի ներկայիս թիրախը նաև Իրանն է, որին թիրախավորելու համար Արևմուտքն օգտագործելու է բազմաթիվ ուղիղ և անուղղակի միջոցներ։

Նիկոլ Փաշինյանը մեր պետական տոների օրերը վերածեց սգո օրերի: Հակառակ պատկերը ստանալու համար նախ պետք է փաշինյանական իշխանությանը հեռացնել:

Սեփական սխալներից, սխալ հաշվարկներից եզրակացություններ անելու փոխարեն, փորձ է արվում ամբողջ պատասխանատվությունը դնել Ռուսաստանի վրա։ 

Իշխանությունը չի սպասարկում ազգային շահերը: Մի շարք սկցբունքային հարցերում Եկեղեցին ռադիկալ հակասություններ ունի իշխանությունների հետ: