Անհասկանալի է, թե ինչ ենք ստանալու մենք փոխզիջման դիմաց։ Թե ի՞նչ է զիջելու Ադրբեջանը, այդպես էլ պարզ չէ։

Ապագա նախագահը պետք է երիտասարդ լինի, բայց հասուն։ Ժամանակակից Ռուսաստանն ավելի դժվար է կառավարելը, քան Գրոզնու, Նիկոլայ 2–րդի, Բրեժնևի, Խչուշչովի, Ստալինի օրոք։

Հաղթանակը լկտի ձևով հանձնեցին մրցակցին, իսկ ինչ վերաբերում է գոտեմարտի բողոքարկմանը, մենք խնդիրներ ունենք, թե ինչի համար պետք է բողոքարկենք։

Սա առաջին հերթին ճնշում է ոչ միայն իմ, այլև մեր հասարակության հանդեպ։ ՌԴ արգելանքը քաղաքական նպատակ է հետապնդում։

Պետք են արմատական ռեֆորմներ, մարդիկ պետք է քաղաքական մրցակցություն տեսնեն երկրում և փոփոխությունների հնարավորություն՝ լեգիտիմ ընտրական գործընթացի միջոցով։

Դիվանագետների տվյալների հրապարակման անընդունելի արարքը չի կարող վնասել Հայաստան–Միացյալ Նահանգներ ամուր բարեկամական գործընկերությանը։

Գլխավոր հարցն այն է՝ արդյոք Տեր Արմենի բողոքը եզակի՞ իրավիճակ է, թե՞ նշան, որ մյուս քահանաները նույնպես կբարձրաձայնեն կառավարության դեմ:

Ճապոնիայի հետ խաղաղության պայմանագրի խնդիրն առանցքային դեր ունի, սակայն Ռուսաստանը հանուն դրա չի պատրաստվում «տարածքների առևտուր» սկսել։

Արտահերթ նախագահական ընտրություններ անցկացնելը վերջին հնարավորություն է շտկելու արտաքին քաղաքականությունը և դուրս գալու ստեղծված փակուղուց:

Մենք չենք թաքցնում, որ հայ ժողովրդի ապագան տեսնում ենք եվրոպական ընտանիքում։ Ակնհայտ է, որ ռուսական իշխանությունների որոշումը քաղաքական դրդապատճառներ ունի։

Ադրբեջանի կողմից որևէ փոխզիջման մասին առաջարկություն չունենք։ Նա պահանջում է ոչ միայն ազատագրված տարածքները, այլ նաև ԼՂ վերադարձը. պահանջում է ամբողջը միանգամի՛ց։

Սիրիայի և Ուկրաինայի հակամարտությունները ցույց են տալիս, որ մեր շահերից է բխում ՌԴ–ին չբացառելը խոշորագույն համաշխարհային տնտեսությունների բանակցային նեղ ձևաչափից։

Այս ամբողջ ծեծը, առևանգումը և այլն մշակված է եղել հանրապետության նախագահի սենյակում, նախագահի համաձայնությամբ, և, բնականաբար, մարդիկ իրենք իրենց չեն պատժելու։

Բոլոր քաղբանտարկյալների միասնական հորդորը` սեպտեմբերի 2-ին միանալ Ազատության հրապարակում անցկացվելիք հանրահավաքին, լայն արձագանք կգտնի ժողովրդի կողմից:

Գյումրեցին արդեն իսկ իշխանություններին հասկացրել է, որ նրանք իրենց քաղաքում հաղթելու ոչ մի հնարավորություն չունեն: Հիմա գյումրեցին պետք է ամրագրի իր հաղթանակը:

«Համախմբումը» հազվագյուտ կուսակցություններից է, որ ինքնուրույն է որոշումներ կայացնում, չի լինում որ հարցը քննարկենք, պարոն Օսկանյանն ասի՝ մի քանի օր հետո ձեզ կպատասխանեմ, գնա մի տեղ ճշտվի, գա։

Իշխանափոխության հրամայականն ակնհայտ է։ Բոլորս քաջ գիտակցում ենք, որ իշխանությունները սպառել են իրենց, և երկրին անհրաժեշտ է լեգիտիմ ձևավորված իշխանություն:

Մենք պետք է «ո՛չ» ասենք դրածոներին, «ո՛չ» ասենք գյումրեցիների կամքին հակառակ շարժվելու ցանկություն ունեցողներին, «ո՛չ» ասենք կեղծիքին ու պնակալեզությանը։