Վիժվածքների իշխանությունը շարունակում է իր արբանյակների միջոցով թույն արտաթորել հասարակության մեջ։

Ո՞նց անենք, որ գրողի ծոցը գնաք ու նենց մոռացվեք, որ հետքներդ էլ չմնա։

Ցավ էր` անասելի ցավ, բայց այս ամենը մոռացվեց և սկսվեց «մղձավանջը», երբ Շուշիիս վրա տեսա գրված «շուշա»-ն։

Այսպիսի պաստառներ են փակցված այսօր Պոլսի հայկական բոլոր դպրոցներում, որոնց թիվը գնալով պակասում է։

Ստեղծված ծանրագույն իրավիճակից դուրս գալու համար մեր ժողովուրդը պարտադրված է ունենալ ուժեղ առաջնորդ:

Եթե ՀՀ-ի՝ իշխանությունը որոշի (իսկ իրականում արդեն վաղուց որոշել են), որ թորքին միջանցք են տալու, պետք չի վաղը դա մեր՝ ռուսների գրպանը գցել։

Մոսկվան Լավրովի միջոցով կրկին մեզ հասկացնում է, որ Նիկոլը դավաճան է։

Հոգեբուժարանում նման մտքեր արտահայտողին կուղարկեին ավելի խստացված ռեժիմի հարկաբաժին։

Ամեն անգամ հիշում եմ շիզոֆրենիկի ճղճղոցը, թե ՛մենք եկանք ու լուծեցինք զինվորի մայկա-տռուսիկի տասնամյակների խնդիրը:

Հա, չմոռանանք 44-օրյա պատերազմի օրերին իրենց երկու հեշթեգերը՝ արծրունական «Հաղթելու ենք»-ը ու սորոսական՝ «Դա խազ»-ը։

Դրա փոխարեն կարելի էր արժանապատվորեն ընդունել սխալը։

Մոտակա 40-50 օրում հայաստանյան բանկերի վրա պետք է սահմանել որոշակի և հստակ վերահսկողություն։

Սա անընդունելի մոտեցում է և գերությունից վերադարձած տղաներին «պավեստկա» ուղարկողները երևի չեն պատկերացնում, թե ի՞նչ ասել է գերություն։

Հայաստանում ներդրումային ոլորտում պետական քաղաքականություն չկա–կառավարությունը, սկսած 2018 թվականից, առաջնորդվում է «փակ դռների» քաղաքականությամբ, որը բերում է կործանարար հետևանքներ։

Էստի համեցեք, պատվաստվեք վիճակ։

Պարտության սիմվոլը տեղեկացված է, որ վերջին շաբաթներին իր վարկանիշը գահավիժում է և ամբողջապես կորցրել է կառավարելիությունը։

Ու սա նախկիններին դավաճան, հողատու և կապիտուլյանտ ա անվանում:

Ա՛յ քեզ խաթա, Հայաստանի գլխին: