Պատկերացնում եմ, եթե այդ երիտասարդների հետ զրույցի բռնվես այս թեմաների շուրջ, ինչ կպատասխանեն։

Հայաստանը ՀԱՊԿ դիմել է ոչ թե Հավաքական անվտանգության պայմանագրի 4-րդ հոդվածի, այլ 2-րդ հոդվածի հիման վրա։

Թուրքերը առաջ են եկել, մերոնք ասել են՝ հո՛փ: Սրանք էլ առաջ չեն եկել, բայց հետ էլ չեն գնացել:

Ակնհայտ է, որ դրանից հետո կարող էր տեղի ունենալ գերիների փոխանակում, բայց դե։

Բայց զգում եք չէ՞, որ աշխարհը մեծ հաշվով արդեն թքած ունի Հայաստանի վրա:

Մենք հայտվել ենք այպիսի իրավիճակում, որ թշնամին առանց դիմադրության հնարավորություն ունի որտեղ ուզի գա և դիրքավորվի՞։

Ու զարմանալին այն է, որ հայ հասարակությունը դեռ հանդուրժում է այս որակի լիդերի, դեռ մի բան էլ այդ որակը նախապատրաստվում է վերընտրվել։

Այս ամենից հետո, արդեն չգիտեմ ինչպես որակել սրանց, գուցե դո՞ւք գիտեք։

Չեք ամաչո՞ւմ ... Էս լարված պահին էլի ձեր ֆեյքերին ֆաս եք տվել:

Ստում են այնպես ինչպես 44-օրյա պատերազմի ժամանակ։

Պարզ ասած, ուրիշներին մի մեղադրեք։

Պարզվում է, որ Արցախի տարածքների 75%-ն ու Հայաստանի տարածքները ոչ թե «նախկիններն են ծախել...», այլ դեռևս Տիգրան Մեծն է այդպես պայմանավորվել:

Հայ ժողովուրդը հետևողականորեն ապացուցում է, որ ինքն արժանի չէ պետություն ունենալու պատվին և իրավունքին։

Վարչապետի ԺՊ-ն նախ ստեղծում է վտանգավոր ճգնաժամ, հետո դեմքի լուրջ արտահայտությամբ փաստում, որ ճգնաժամը կարող է վտանգավոր շարունակություն ունենալ։

Ի՜նչ մի կենաց-բարեմաղթանքներ ես շռայլում, սրիկա, մենք պետություն ենք ու չնայած քո համառ ջանքերին՝ դեռ չենք կորցրել մեր պետականությունը։

Բազմիցս տեսել եմ, թե ինչպես են վարվել մեր սահմանը խախտողների հետ: Ձեռքերը մեջքի ետևում, ձեռնաշղթաներ և դեմքը գետնին:

Տեխնիկական միջոցների կիրառման դեպքում այն կդառնա մի քանի տասնյակ կմ։

Նիկոլ նշանակում է անդադար պատերազմ, #antinikol՝ հնարավոր խաղաղություն։