Ադրբեջանցիները փորձում են առաջ գալ, իսկ դուք մեզ ստեղ ինչ-որ խնդալու «վաղեմության» մասին եք երգեր երգում։

Շատ դասեր եմ քաղել այս ամենից, բայց ամենակարևորը` կուռքեր ու ֆետիշներ չունենալ։

Հայաստանն, իհարկե, ապագա ունի. «առանց Նիկոլ, ապագա կա՛»։

Նիկոլի և նրա թայֆայի համար Հայաստանի ապագան կախված է ազգադավ վարչապետին նվաստացրած և նսեմացրած թուրք-ադրբեջանական տանդեմի ցանկություններից։

Երեք տարի առաջ փինաչու տրվեց ողջ երկիրը ու փլուզեց ամեն ինչ՝ մարդկային կյանքերից մինչև բնակավայրեր ու հաստատություններ։

Ոչ թե անձերի, այլ Ազգային հենքի վրա ստեղծված ազգային գաղափարախոսության դիկտատուրա։

Եթե գան փորձառու ուժեր՝ խուսափել կստացվի, եթե մնա Նիկոլը՝ դաժան պատերազմն անխուսափելի է, որի առանցքն էլ լինելու է Սյունիքը

Ակնհայտ է, որ գոյություն ունի ադրբեջանա-թուրքնիկոլական շատ պարզ համաձայնություն։

Սա էն եղած տեղական անասուն ֆեյքերին ի լրումն։

Ռուստամը որոշել է կարգապահական վարույթ հարուցել դատավոր Դավիթ Գրիգորյանի նկատմամբ այն պատճառաբանությամբ, թե կարծիք է հայտնել Աննա Դանիբեկյանի վարույթում քննվող գործի վերավերաբերյալ։

Ժապավենները դեռ ծաղիկներն էին անառակաբարո վիժվածքի և իր շակալական թայֆայի սատանեականությունների։

Այս խեղկատակությունը նախատեսված է նիկոլականների, ժեխի և փթիրի համար:

Խաղաղություն, աշխատանք, Հայաստան:

Պարզվի, որ հայն իրեն ավելի անվտանգ կզգա Գլենդեյլում, քան Գորիսում կամ Արմավիրում։

Միայն հիմարներն ու մազոխիստները կարող են հավատալ աշխարհահռչակ կապիտուլյանտի խոսքերին։

Հետաքրքիր է, եթե սա լիներ նախկինների օրոք ինչպես այս ամենը կմեկնաբանեին դավաճան Նիկոլին սատարողնեորը։

Ապագայում դատվելուց ցանկանալու են, որպեսզի իրենց վերաբերյալ գործերը քննեն Արման Հովհաննիսյանի, Ալեքսանդր Ազարյանի նման արդարամիտ, գրագետ և անկախ դատավորները։

Հիշո՞ւմ եք, թե ինչպես էր իրական տականքը կոկորդով մեկ գոռում՝ «մենք մեր քաղաքը պետք է ազատագրենք ղարաբաղցի տականքներից»։