Դավաճանի երթի զոմբիները շշեր են նետել իմ թիմակից մի տղայի դեմքին, և մյուս աղջկա թևին, որից հետո խուլիգանաբար ներխուժել են իմ նախընտրական շտաբ։

Այդ տարբերությունը զգացվում է՝ սկսած հանրահավաքների մասնակիցների մակարդակից, ընտրողի որակից, բեմում հնչած ելույթներից մինչև ծրագիր։

Հարցվել է 600 մարդ:

Մենք Հայաստանը դարձնելու ենք ապրելու և հայրենադարձության երկիր։

Այս պահին գերխնդիրն իշխանության անցնցում ապահովման հարցն է։

Ն. Փաշինյանը պարբերաբար ունենում է նոպաներ, որը հանդարտվում է որոշակի միջամտություններից հետո միայն առավոտյան։

Արցախից է, որտեղ ապրում է 130-150 հազար մարդ։

Մենք կարող ենք և պետք է հունիսի 20-ին ճանապարհ հարթենք դեպի առաջադիմական Հայաստան, որտեղ առաջնորդներին պետք է ոչ թե մուրճ և պողպատ, այլ բանականություն և նանո-մանդատ:

Մինչ օրս ադրբեջանից Հայաստան է վերադարձել 88 գերի։

Խոսում է ոչ թե բարեփոխումների ծրագրերից, այլ պառակտումից չհագեցած պերմանենտ հեղափոխություն անելու մասին:

Ու նաև, ձեռքի հետ, ականապատման քարտեզները «կպցրեց»

Նախաճաշեց՝ առանց մթնոլորտը լարելու, իր ներկայությունը պարտադրելու, մի պահ նույնիսկ չպատկերացրեցինք, թե Քոչարյանն է։

Նախընտրական քարոզարշավի շրջանում «բարեգործության» անվան տակ նման ծրագրի իրականացումն ընտրակաշառքի ակնհայտ օրինակ է։

Գիտակցելով՝ ինչ են արել, ձևացնում են, թե չեն ընկալում դրա խորությունն ու հետևանքները, չունեն ամոթի և պատասխանատվության զգացում:

Նա ունի մի շարք հավելյալ պարտականություններ (այդ թվում նաև պետական պաշտոնյաին հարիր վարքագիծը) քան իր մրցակից քաղաքական ուժերը:

Իր ու իր քաղաքական պապայի մասին ինչ ողջույններ են փոխանցում՝ իրենց «գեղեցիկ» բառապաշարով։

Այս ամենը չի ավարտվում միայն քննարկումներով. առկա է նաև բացահայտ աջակցություն՝ քարոզչության տեսքով։

Ու իրենց ոչ մեր «կներեք»-ն ա սփոփելու, ոչ էլ մեր անտարբերությունը։ Իրենք իրենց տուն պիտի վերադառնան։