Հարավային Կովկասում տնտեսական և տրանսպորտային միջանցքների ապաշրջափակումը հնարավոր է միայն ՌԴ-ի մասնակցությամբ։ Աշխատում ենք այս ուղղությամբ։

Գործող իշխանությունը Հայաստանի տարածքները վիճելի հարց է դարձրել՝ Ադրբեջանի հետ պայմանագիր կնքելով։

Փաշինյանը «Պատերազմի խաչմերուկ»-ով ուզում է տարածաշրջանը ներքաշել պատերազմի մեջ՝ ՀՀ-ն դարձնելով ռազմական գործողությունների թատերաբեմ։

ՆԱՏՕ-ի անդամների ակտիվությունը հանգում է մի բանի՝ Հարավային Կովկասը վերածել Ռուսաստանի հետ առճակատման ևս մեկ ասպարեզի, երկրներին իրար դեմ հանել:

Այս իշխանությունը ստրատեգիա չունի, գտնվում է տարբեր ազդեցությունների տակ։ Ռուսաստանը Նիկոլ Փաշինյանին համարում է ժամանակավոր ղեկավար։

Փաշինյանը Զելենսկու հայկական տարբերակն է։ Նրան դրել են ամերիկացիները ո՛չ նրա համար, որ ՀՀ-ն լավ լինի, ինչպես Զելենսկուն չեն դրել նրա համար, որ Ուկրաինան լավ լինի։

Փաշինյանի դրսի տերերի ամբողջական ծրագիրն այն է, որ ՀՀ-ից դուրս բերվի ռուսական ռազմաբազան, ՌԴ-ն դուրս մղվի Հարավային Կովկասից և փոխարինվի Թուրքիայով։

Հարավային Կովկասի երկրները պետք է այնպես անեն, որ աշխարհի տարբեր մասերում նկատվող ապակայունացումը չտարածվի մեր ընդհանուր տարածաշրջանում:

Հայաստանում ԵՄ առաքելության գործունեությունը չի ողջունվում։ Թե ինչով են նրանք այնտեղ զբաղված, կարելի է, իհարկե, պատկերացնել։

Նիկոլ Փաշինյանը տգիտության հետևանքն է։ Երբ քաղաքացուն դարձնում ես էժանագին սերիալների և ընտրակաշառքի մատերալ, վերջում ստացվում է Նիկոլ։

Արևմուտքը փորձում է հասնել նրան, որ ՀՀ-ն դուրս գա ՀԱՊԿ-ից: Դա Երևանին կդնի ՆԱՏՕ-ից ավելի մեծ կախվածության մեջ և չի նպաստի տարածաշրջանում կայունությանը։

Բաքուն ներկայացնելու է բոլոր այն պայմանները, որոնք ոչնչացնելու են ՀՀ ինքնիշխանությունը։ Իսկ ՀՀ-ն հանգիստ կկատարի այդ ամենը, և հետո մենակ կմնա։

Կարմիր կետագծերով ավտոկայանատեղիների համար այս տարվա 8 ամսում ավելի քան 600 մլն դրամով շատ գումար է հավաքվել, քան նախորդ ամբողջ տարվա ընթացքում:

USAID-ի կողմից ՀՀ-ին տրամադրվող դրամական օգնության աճը հաստատում է արևմտյան երկրների ապակայունացնող բնույթն ինչպես ՀՀ-ում, այնպես էլ Հարավային Կովկասում:

Թուրքիան Ադրբեջանի կողքին է։ Բաքվի և Անկարայի դիրքորոշումներն 99%-ով համընկնում են։ Թուրքիան կողմերից մեկն է, ուստի նրան ոչ մի կերպ չի կարելի չեզոք միջնորդ համարել։

ՄԱԿ-ի ամբիոնից Փաշինյանի ելույթը ծիծաղելի էր. դա ծաղրածուի ելույթ էր, դա պարտված երկրի ղեկավարի ելույթ էր, որն ասում էր՝ ես պարտվել եմ, խնդրում եմ ինձ խնայեք, ես մեղք եմ:

Փաշինյանը Հայաստանի դեմքն ու կերպարը փչացրել ու այլասերել է։ Մեր խնդիրը Հայաստանի դեմքի ու կերպարի փոփոխությունն է։ Դրանից հետո մեզ կհարգեն, մեզ կվստահեն:

Հայաստանի ղեկավարությունը հետաքրքրվում է իր անձնական շահերով, ինչպես դա տեղի է ունենում հիմա Ուկրաինայում, այլ ոչ թե Հայաստանի ապագայով։