Արցախյան բանակցային գործընթացում ինչու՞ Դուշանբեով վարի տվեցիր Վիեննա-Սանկտ Պետերբուրգը, եթե 2 տարի անց պիտի փորձես անել այն, ինչ մենք արդեն արել էինք։

Այսօր վերընթերցեցի պատերազմից զգացածս, որ ժամանակին հանձնել էի օրագրիս:

Ամաչել, որ Նիկոլ Փաշինյանն երկրի ղեկավարը: Ամաչել այս մարդու պրիմիտիվության մակարդակից:

100 բարձրակարգ կողմնակից չունե՞ս, որ ներգրավես ՀՀ պետական կառավարման համակարգի աշխատանքներին։

Այս սյուռեալիզմը ինչքա՞ն կարա շարունակվի։

Իսկ իրենք, ինչպես իրենց ՀՀՇ-ական քաղաքական պապաները, հարստանում են օր օրի ու մեր քաղաքացիների հաշվին։

Միշտ էլ եղել են այս տեսակները` բոլոր ժամանակներում։

Ի՞նչ մի արտառոց, հայրենանվեր, արտակարգ, հայրենասիրական, հերոսական գործունեություն են ծավալել, որ պարգևատրվել են:

Իրավիճակը փոխվեց 1999-ի խորհրդարանական ընտրությունների ընթացքում։

Երեխայի հետ միայնակ կնոջ տուգանեցին, այն դեպքում, երբ մի քանի մետր այն կողմ դիմակներն իջացրած տղամարդիկ էին։

Ամեն հինգշաբթի զավթած վարչապետի աթոռը պահելու ու անսահման դատարկությունը ցույց չտալու համար մակարդակ հաստատ պետք է։

Հայաստանում տեղի ունեցածն անուղղակիորեն ազդել է Բելառուսի վրա։

Ախր ինքն էլ գիտեր չէ՞, որ սաղ սուտ բաներ էին, ինչի՞ արեց էդ ախմախ փիառները։

Ախր ո՞նց կարելի է այս կարգի փողոցային, անմակարդակ, գեղցի լեքսիկոնով խոսել կառավարության նիստում ու պառլամենտում։

Փոխվել են միայն այդ երկրների մասնաբաժինները նախորդ տարվա նույն ժամանակաշրջանի համեմատ:

Ո՞վ ինձ կասի՝ ո՞վ է ստուգում համավարակի օրական ցուցանիշների իսկությունը:

Եթե պայմաններն անմարդկային պիտի լինեին, ավելի լավ չէ՞ր լինի հեռավար ուսուցումը շարունակել:

Հայաստանում այս ամբողջ ընթացքում արել են մոտ 180 հազար թեստ։