Երևան, մեր օրեր...։

Բնակիչը՝ տարեց կին, վնասվածքներով տեղափոխվել է հիվանդանոց։

Իսկ իրական հեղափոխությունը դեռ առջևում է՝ հայ քաղաքացին, հայ մարդը վերականգնելու է իր արժանապատվությունն ու պետությունը։

Գալիս է թիվ մեկ գեղցուց քաղաքացու վրեժի պահը։

Բայց դու մեզ չե՜ս հաղթել, մեր պայքարը չի՜ ավարտվել:

Փափուկ նստատեղերով, թափանցիկ ծածկով, անուշ հոտերով, կոնդիցիոներով ու մեծ էկրանով։

Ունեն սուր ծայրեր, որի պատճառով երկրորդ օրն է, որ թվով երրորդ ավտոմեքենան է, որի անվադողերը պայթում են։

ՀՀ քաղաքացիները ենթարկվում են վարկային ռեկետի, շահումով խաղերի կազմակերպիչները աստղաբաշխական եկամուտներ են ստանում:

ՔՊ-ի հետ Երևանը չունի՛ ապագա, բոլոր քայլերը՝ սրանց հետ համագործակցելու, երևանցիների կողմից արժանանալու է պարսավանքի։

Վտանգ Փաշինյանը զգում է ոչ թե Ադրբեջանից կամ Թուրքիայից, այլ սեփական ժողովրդից։

Դուք մի կողմից էկոլոգիան կաթվածահար արեք շինթույլտվություններով, մյուս կողմից՝ յուրային ՀԿ-ներին փող շռայլեք։

Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցու դեմ Հայաստանի ներկա ռեժիմի վարած քաղաքականությունը վանգում է Հայաստանի անվտանգությունը նաև միջկրոնական համերաշխության հնարավորության առումով:

Դա յուրատեսակ հարգանքի տուրք է գաղթի ճանապարհով անցած մեր բոլոր հայրենակիցների, մեր նախնիների հիշատակին։

Ջրվեժի ու Ձորաղբյուրի անտերության մատնված ճանապարհները իրեն փիղ համարող, սակայն օբյեկտիվորեն ուղտի ավելի նման ԱԺ գլխի տան ֆոնին:

Հերթեր, հերթեր, էլի՛ հերթեր։

Այդպես է լինում, երբ փոքր երկրները թույլ են տալիս մեծ երկրներին՝ իրենց օգտագործել նրանց խաղերում:

ՔՊ ու «Հանրապետություն» քույր կուսակցությունները միասին չեն կարողանում կյանքի կոչել «իշխանության» նախագծերը։

Սա վկայում է քաղաքական անհամապատասխանության, լեգիտիմության պակասի և քաղաքացիների վստահությունը չարաշահելու մասին։