Քանի դեռ Ադրբեջանն ու Թուրքիան այստեղ ունեն Փաշինյանին վարչապետի աթոռին, մենք միայն կորուստներ ենք ունենալու։ Դրան հեռացնելը, հետևաբար, ազգային անվտանգության խնդիր է։ Երկուշաբթի օրվանից պետք է ճնշումն ուժեղացնել։

Սուտ, սուտ և էլի սուտ: Սուտը ծնում է նոր սուտ:

Հիմա սրան ի՞նչ են ասում։ Հուդապիղատո՞ս։

Իրավիճակը հիշեցնում է 1918-21 թվականները։

Վեջները չէր, երբ հերոսներին էին դատում, վեջները չէր, երբ թուրք էին խաղացում, վեջները չէր, երբ Արցախ էին ծախում։

Իրիկունը բոլորին խառնեց իրար, հազար հոգի միլիցա բերեց-լցրեց կառավարական դաչաները։

Նա՝ որպես քաղաքական գործիչ, պիտի մնա 2020-ում։

Սրանք պաշտոնապես ասում են՝ մեզ ինչ, ռուսները թող անհանգստանան։

Իր խոսնակի շուրթերով, իր ոճի մեջ, մունաթ է գալիս ռուսական կողմի վրա, թե իբր դա ձեր գործառույթն էր, պահեիք մեր գյուղերը։

Դրա համար ստատուսներ է գրում մամուլի խոսնակը, ու հերթական անգամ ՄԵՆՔ ԲՈԼՈՐՍ խայտառակ ենք լինում։

Նա արժանի չէ մեր ոսկեղենիկ մայրենի լեզվին: Նա չի հասկանում, չի ընկալում հայոց լեզուն։

Այս մղձավանջից դուրս գալու ենք, իսկ մոլագարի ԴԱՎԱՃԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ոչ մի ճիգով և ոչ մի ջանքով չի ջնջվելու:

Խելագար շիզոֆրենիկ։

Սրա ամեն օրը չարիք է այս ազգի գլխին։ Ամեն ժամը։

Մեր համատեղ ուժերով պետք է ամեն ինչ անենք, որ տարեմուտի ամանորյա ուղերձով ժողովրդին դիմի նոր, հայրենասեր ու հաղթող վարչապետը։

Հողատուն կա՛մ վախեցած է, կա՛մ հերթական ստոր քայլն է նախապատրաստում։

Եթե ես նիկոլին ու նիկոլականներին ատեի ավելին, քան սիրում եմ հայրենիքը, կցանկանայի, որ նա մնար վարչապետ։

Տիպիկ գործելակերպ, որը երկուսուկես տարի այս ստահակները բանեցրել են տարբեր ոլորտներում։