Այսօրվա Հայաստանի խնդիրը ոչ թե «նախկիների» և «ներկաների» սահմանազատման մեջ է, այլ կեղծիքը ճշմարտությունից տարբերելու։

Հայրենիքի փրկությունը չունի այլընտրանք, քան դավաճան Նիկոլին րոպե առաջ հեռացնելը:

Նրա ճակատին այլևս սեպագիր դաջված է դավաճանի խարանը, ինչը հայ ժողովրդի պատմության որևէ էջում այլև հնարավոր չի լինելու մաքրել:

Պետական դավաճանը ցմահ փտելու է բանտում։

Դե հա, անհետ կորածների հարցը ակտուալ չի, որովհետև նախընտրական խոստումների փուլը դեռ չի մեկնարկել:

Առ այս պահը իշխանությունը գլուխը կախ զիջում է այն ամենը, ինչը նրան «դեմ է տրվում»։

Ու մինչև ընտրություններ էլ դեռ լիքը բան կհասցնի հանձնել։

Եվ այս ամենը ընդամենը, կրկնում եմ, երկու, երեք ամսվա ընթացքում։

Նաիրին առաջարկելու ոչինչ չուներ, Նիկոլն՝ ունի. նա առաջարկում է իշխանության բաժնեմաս։

Նիկոլի հրաժարականը պետք է ընդունելի լինի Ադրբեջանի ժողովրդի համար, Հայաստանի ժողովրդի համար և Արցախի ժողովրդի համար։

Հերձվածող նիկոլի հեռացումը պահանջում են ոչ միայն «17 կուսակցույթունները»:

Ինքդ քեզ հակասող սրիկա՛, հեռանալու՛ ես, դատվելու՛ ես ու առանց որևէ նախապայմանների։

Ընդդիմության շնորհիվ դավաճան Նիկոլը հայտարարեց ամիսներ անց ԱԺ արահերթ ընտրություններ անցկացնելու մասին:

Հիմա արդեն այն բաց է, բացել էր դեռ 2 ու կես տարի առաջ։

Նա այլընտրանք չի ունենալու, քան սեփական օլիգարխների և վարչական ռեսուրսների բիրտ կիրառմամբ եւ կեղծարարությամբ հաղթելու այդ ընտրություններում։

Պարտության ու հուսահատության սիմվոլը պետք է հեռանա, որ հույս ունենանք սխալները ուղղելու։

Նիկոլականների այս գործողություններից, բնականաբար, շահում է Ադրբեջանը։

Ձեր «մինյոնային» օրակարգը՝ ձեր գլուխը։ Մարդ չեք էղել, չեք էլ դառնա, ա՛յ բաջիներ ու օղլաններ։