1994-ին ղարաբաղյան պատերազմն ավարտվեց:

Երրորդ պատասխան չկա, ցանկացած փնտրտուք երրորդ պատասխանի ինքնախաբկանք է, ավելի հստակ՝ դավաճանություն:

Ցանկացած այլ պարագայում տղաները չկարողանային իրենք իրենց պաշտպանել և թույլ տային նման բան տեղի ունենա։

Միայն ու միայն ձեր մեղքով է այն, ինչ տեղի է ուենում, դուք չեք կարողանում բանակը կառավարել։

Այս իշխանության դեմ պայքարն արդեն սոսկ քաղաքական չէ, ազգային-ազատագրական է։

2018-ին դա չհասկանալը օք էր, 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից հետո դա չտեսնելը՝ անասուն լինելու ցուցանիշ։

Անճարներ, ապաշնորհներ։

Նիկոլենց առաջարկած «Ապագա կա» կարգախոսն այս պայմաններում սարսափ–ֆիլմի վերնագիր է հիշեցնում՝ օրուելյան մոտիվներով։

Սա քաղաքական ճգնաժամ չի, սա համազգային աղետ է։

Պատերազմից անցել է ութ ամիս։ Այսօր ես խելագարվում եմ։ Այսօր մենք վեց գերի ունենք։ Նիկոլը վեց երիտասարդի նվիրեց Ադրբեջանին։

Ամենագլխավոր ստախոս կապիտուլյանտը հետաձգելու է ընտրությունները

Հայաստանի, արցախյան հողերի ազատագրումն սկսելու է երկրում հաստատված օտարերկրյա դրածո իշխանության վռնդումով:

Մնում-մնում, տակից-գլխից դուրս են տալիս, թե հայկական բանակը ամայի տարածքներ չի պաշտպանում, այլ` ժողովրդին։

Զարմանալի չէ, որ արդարացնելու համար իր հանցավոր անգործությունը, Նիկոլը, սովորության համաձայն, միացրել է գժին:

Ու այդպես, «ամայի տարածք» համարելով ու անվանելով՝ երկիրը շարունակում են կտոր առ կտոր հանձնել թշնամուն՝ հայակեր թուրքին ու ադրբեջանական թուրքերին:

Ձեր գործը մենակ դավաճանի ասածները տիրաժավորելն ու սվաղելն ա։

Խոսքը վերաբերում է ազգամիջյան թշնամանք սերմանելուն, որն առերևույթ կատարվել է ազգությամբ եզդի ՀՀ քաղաքացու կողմից:

Ի դեպ, Ադրբեջանի ցուցակում Սևանն ու Երևանն են։ Շատ կարևոր է, որ գոնե նախընտրական այս թոհուբոհի մեջ չմոռանանք այդ մասին։