Վերջին օրերին չափազանց շատ են փաստերն այն մասին, որ իշխանությունները, հատկապես մարզերում, անթաքույց աշխատանքից հեռացնում են մեր դաշինքի աջակիցներին։

Ինչու է արտագաղթողը կատարում ընտրություն մի երկրում, որտեղ էլ չի ապրելու։

Այս հարցում ցուցակը միանձնյա գլխավորում են առայժմ իշխանության ներկայացուցիչները։

Չէին մտածում, որ Նախագահ Քոչարյանը` գիտակցելով որ կալանավորվելու է, վերադառնալու է Հայաստան։

Հուսահատեցնող է, որ այսքանից հետո մեզ դեռ ինչ-որ «կոմպրոմատ» է պետք, որը կազդի ընտրության արդյունքների վրա, կկանխորոշի դրանք։

Չե՛ս մարսելու հորդածդ արյունն ու ավերը, չկասկածե՛ս։ Հայաստանի ապագան առանց նիկոլիզմի է։

Այսպիսի գարշաընտրաշավ Հայաստանի ողջ պատմության մեջ չեմ հիշում։ Խոսքս վերաբերում է պաշտոնակատար կոչեցյալ հիստերիկ ղժղժանի քարոզարշավին։

Իշխանության գալով՝ Քոչարյանը որոշեց «не ворошить прошлое» ու թերթել 1990-ականների «կապիտալի նախնական կուտակման» վայրենի էջը։

Փաշինյանը 2008-ին իր քաղաքական կարիերայի հենց սկզբից հասարակությանն ուղղորդել է դեպի քաղաքացիական պատերազմ։

Վստահ եմ, որ սա պարզապես նախընտրական շրջանի ասված խոսքեր չեն, նախագահը երբեք իր խոսքը չի թեթևացնում:

Հայ ժողովրդի և ողջ հայության հանդեպ այսքան անթաքույց ատելությունն ու չարությունը որտե՞ղից է:

Կանի իր սև գործն, արանց որևէ բան արարելու:

Ձեզ մնաց 9 օր, վռնդելու ենք թե ձեզ ու թե ձեր ապիկարության արդյունքում Հայաստան մտած թշնամուն։

Դատեք ինքներդ, թե ի՞նչ ապագա է նա խոստանում։

Այսօր Եռաբլուրում Շահբարյան Տիգրանի 20-ամյակն էր։

Այդ թվում՝ Հայաստանն արտաքին աշխարհին կապող վերջին անկախ ճանապարհը դեպի Վրաստան։

Անօրենություններն ու լպիրշություններն անթույլատրելի են։

Քվեարկենք, որ Հայաստանն ու Արցախն ապրեն։