Այս պաշարով ենք մենք փակում օրացուցային տարին և սկսում նորը։

Հայաստանի իշխանությունն առկա հնարավորություններից, եղած գործիքներից, միջազգային համագործակցության լուրջ պոտենցյալից օգտվելու փոխարեն ընտրել է դրանք մինչև վերջ փոշիացնելու սկզբունքը։

Նիկոլը խոստանում էր երջանիկ անհատ․ արդյունքում մենք ստացանք սգի մեջ գտնվող անհատ, հղփացած ու երջանիկ իշխանավոր։

Ես պետքա այնքան ապրեմ, որ տեսնեմ հայրենակիցներիս էս օրը գցողների պատիժը, մեկ առ մեկ, ու հաստատ տեսնելու եմ։

Այն խորին համոզմունքն ունենք, որ Հայկական բանակը հայոց ավանդական մարտական ոգով, պայքարը շարունակելու անկոտրում վճռականությամբ դեռ նոր հաղթանակներ է կերտելու։

Արցախի պետականությունը ոչնչացրածները և Հայաստանի ինքնիշխանությունը գետնին հավասարեցրածները հանուն ինքնիշխանության՝ օրենսդրական նախաձեռնություն են անում։

Այդ տարի ամանորը շրջանցեց Հայաստան աշխարհը և հաջորդ առավոտ, օրացույցների վրա ոչ թե հաջորդ տարվա հունվարի 1-ն էր, այլ նախորդ տարվա դեկտեմբերի 32-ը։

Իրենք իշխանություն ստանձնել են միայն ուտել/խմելու/վայելելու համար։

Սիրելի հայրենակիցնե՜ր, վերջապես ուշքի եկեք, բացեք ձեր աչքերն ու ականջները և ուղիղ նայեք իրականությանը։

Մեր սրբազան հողի որևէ թիզ չի կարող զիջվել բարբարոսներին:

Արցախում էլ Նիկոլի նիկոլը, նիկոլները ձեռքերը ծալած չեն նստել. ջանք, եռանդ, քափուքրտինքի մեջ իրենց «մի կոպեկն» են աշխատում։

Նկարներից մեկում 44-օրյա պատերազմի հերոս Կարեն Մարգարյանի հիշատակին նվիրված մատուռն է։

Մենք էլ ամեն ինչ կանենք, որ բանակն ուղղի իր մեջքը։

Այսինքն որևէ ալտերնատիվ ինֆորմացիա, բացի «Գետաշեն ազատագրելուց», «Գյանջայի օդանավակայանի հօդս ցնդելուց» ու «Շուշիի համար մղվող մարտերից» մեզ իմանալ թույլ չեն տալու։

Առավել խիստ պատիժ կսահմանվի նրանց նկատմամբ, ովքեր կհամարձակվեն նայել նրանց կողմ։

Փաստորեն՝ «արեգակին» պետք է հեռվից նայես։

Պետության զավթումն էլ ինչպե՞ս է լինում․․․այսպես՝ քայլ առ քայ,, ամենուր, վրեժխնդիր ու ճղճիմ․․․

Երեկ կեսգիշերին անջատել են եզդիաբնակ գյուղի լույսերը և կրակել են համայնքապետարանի ուղղությամբ։