Այդ ողբերգության գլխավոր պատասխանատուն եղել է քպ-ական մարզպետը, որն այժմ ԱԺ-ում աշխատում է՝ որպես կոճակ-պատգամավոր։

Միակ բանը, որ երաշխավորված ստանալու եք, ոչ թե քվեներն են, այլ բանուկ փողոցի փակումից առաջացած խցանման մեջ գտնվողների կրեատիվ հայհոյանքները:

Երևակայությունս չի հերիքում՝ ենթադրելու համար, թե Սփյուռքից հետո հաջորդը ում է մեղադրելու։

Ադրբեջանն էլ հրաժարվել է խոսել Արցախի թեմայով ընդհանրապես:

Ստալինի կինը բունկեռներում Ժուկովին, Բաբաջանյանին ու Խուդյակովին «բարոյական աջակցություն» չի ցուցաբերել:

Պետք է սուտ խոսացող պաշտոնյան դատվի, պատասխան տա իր չկատարած խոստումների համար։

Արդյոք մավրն արե՞ց իր գործը և նա պետք է հեռանա և փոխարինվի ավելի «վճռական» հակառուսական ուժերով։

Մասնավորապես, կասկած էի հայտնել, որ բանակցությունների այս ռաունդը հաջող կանցնի Ադրբեջանի լկտի պահվածքի պատճառով։

Առանձին ճակատագրական հարցերով անգամ խորհրդարանն է զրկված այդպիսի հարցերով օրենքներ ընդունելու իրավասությունից

Այդ ուղղությամբ, իբր, զարգացման հեռանկարի որևէ հույս փայփայելն անմիտ պատրանք է և ոչ ավելին։

Նման «խնջուքներն» ո՞վ է կազմակերպում, ո՞վ է «հաճույք ստանում» այդ խնջույքներում և ո՞վ՝ հարստանում։

ՀՀ-ում հազարավոր ձիեր կան, և ոչ մի տեղ չի երևում, թե ձիերի մորթը ինչպես, որտեղ և ում կողմից է իրականացվում, և այդ ամենից հետո՝ ինչպես է իրացվում։

Սրանք ընդհանրապես չգիտեն ինչ հագնվել պաշտոնական այցերի ժամանակ...:

Մեր փրկության միակ բանաձևը դա Ազգային գաղափարախոսությունն է։

Եթե դրսից իշխանությանը ստիպում են գնալ ստորացուցիչ բանակցությունների ու լուծումների, ուրեմն, կարծում եմ, պետք է ներսից օգնել իշխծանությանը հրաժարվել այդ ամենից՝ հանձնելով իշխանությունը:

Իրենց նման անմակարդակներն էլ երևի արարողակարգային խորհուրդներ են տալիս իրենց` Հայաստանը արտերկրում հավուր պատշաճի ներնայացնելու համար։

Փողոցից պալատ ընկածները մեշոկներով փող են աշխատում՝ ամենատարբեր, ամենավատ ձևերով։

Գրեթե նույն ժամին Ալիևն ու Փաշինյանը կրկին խոսեցին այն մասին, որ Ղարաբաղն Ադրբեջանինն է։ Ալիևը դա արեց ուղիղ տեքստով, Նիկոլը՝ հայրենասիրաբար։